Son Vagon

Boş boş

2012-02-13T16:16:00.001+02:00

İstiklal'de turlamaya çıkma.

Bekleyişin sonu var mı?

2012-02-10T13:36:00.002+02:00

Var mıdır hayatı değiştirmenin bir formülü? ya da ne zamana kadar bekleyeceğiz bir fikri olan?

Desmond Foster - Reggae Music

2012-02-08T01:18:00.000+02:00

Hareketlenmek için birebir. Hippi stayla

Değişiklik

2012-02-07T19:25:00.000+02:00

Bass gitar çalışmalarına devam ediyorum. Evet elektrodan bass gitara geçtim mutluyum, huzurluyum.
Çalışmalar yüzünden boşladım burayıda baya. Zaten halen işsizim görüşmelerden çıkacak sonuçları bekliyorum. Tarihler verildi ona göre bende hareket edicem bakalım. Şimdilik olan biten bu bolca melankolik havadan sıyrılmayı planladım son zamanlarda o yazı yazamamam ondandır.

Yazmak

2012-02-04T13:35:00.000+02:00

Aslında tam da hergün yazma furyasına tekrardan giriyordum ki araya giren bir sürü şey oldu yazamadım. Yeni gitarımın siparişini verdim gelince paylaşırım muhtemelen yazılarada başlardım a dostlar.

Güle güle

2012-01-31T22:27:00.000+02:00

Gitarıma son kez baktım ve kılıfına koydum.
Artık yeni sahibinde.

İşte hayat böyle ilerliyor...

2012-01-24T16:32:00.000+02:00

Herşey yorumlanamaz birer karmaşadan ibaret hale gelebilir hayat bir çok zaman tükenir kelimeler dona kalır insanoğlu zihni durmak bilmeyen bir alemin içerisinde kaybolurken adrenalinin farklı tadını hissedersin kurutur ağzını dilini umarsızca koca damacanayı kaldırıp son damlasına kadar içesin gelir. Belki bu yangın yerini biraz olsun söndürür diye düşünürken aslında suyun alevlere kattığı oksijen tam tersi reaksiyon gösterdiğinde bütün bedenini teslim edersin.

Sadece boş boş bakarsın kafandakiler beyninin içerisinde yankılanıp durur. Ağzından ise ne çıktığı bilinmezdir. Oysa ki kafanın içerisinde dönenler senin düşüncelerin olmaktan çıkıp karşındakinin beyninde dönüp durmasını istediğin şeylerin ikili tiyatrosunu yaşamaktan ibaret şeyler, işte tam o ara çenen kapandığında beyninde ki o sahnenin de perdesi kapanmış olacak.

Müptela gibi içine çekerken karanlı dumanı mutsuz bedeninde oluşan gölgenin içerisinde huzuru aramaya koyulmuşken çözmeye çalıştığın duygu durumun içerisinde perişan şekilde sürüklenip bilinmeze doğru ilerlerken aslında başından beri hep aynı yerde dönüp durduğunun farkına varıyorsun. Bir iki yumruk savuruyorsun ama olmuyor yıkılmıyor o duvarlar nafile demeden ayağa kalkıyorsun üst tarafta sızan bir ışıktan güç alıp yetişmeye çalışırken yorgunluk gelip çattığında oturup dinlenmekten başka çaren kalmıyor.

Dönüp dolaşıp çıkacak, kaçacak yer bulamayan kalbin perişanlık izleri dört bir yana lekelerini bırakmış belkide değişmeyeceğini bilse de elinden tek gelen şeyi yapmaktan kendini alıkoyamıyor. En güzel durduğu yerde öylece kalakalmaktan başka bir çabası olmadan oradan oraya yuvarlanan duyguların kendine karanlık bir hurdalıktı yer bulacağı belki de belliydi ama sonuçta oradan bir kere çıkabildiysen bir ışığın uğrunda gitmek hiç aptalca olamazdı.

En güzel şeylerin hiç olmadığı bir dünyada geriye gelmesini bekliyeceğin birşey de olamaz. Zemin kattan aşağı doğru çakılma yaşama ihtimalinin hiç olmadığı basit bir matematikten ibarettir ki bunu görebilmek düşülenin aksine zordur. Basit birşeyi gözler önüne serildiği taktir de gördüğünü söyleyecek sürüsüyle insan varken önemli olan içerisinde buluğunduğun kapalı alanda nefes alamıyor olmanın hissedilmez gerçekliğini bir yerinden yakalanmasıdır.

Ruhun içerisinde dönen eski küllerin içerisinde kendine yer edinmenin aksine salt bir geçmişten ibaret bütün olan biten adeta hafızasını tamamen yitirmiş birinin geçmişi adına hiçbirşey bulamadığı her dakika kahrolmasına benzeyen bir durum. Kötü gözüken takılıp kalınan noktalar aslında bir insanı hayatta mutsuz etmekten çok onu hayata bağlamaya yaradığının keşifi içerisinde olmak sanırım durumun iyi açıklaması olacaktır.

İşte hayat böyle ilerliyor...

In Flames - The Chosen Pessimist

2012-01-24T11:08:00.000+02:00

Kafasızlık zararlıdır!

2012-01-23T16:50:00.000+02:00

İnsanlar ya kafalarını çalıştırmıyor ya da hakikaten gerizekalılar. Önünde kendi isimi yazan şeyi çevirip bakacaksın ve alacaksın yapacağın şey bu kadar basit, kesinlike süper zeka filan gerektirmiyor sadece ilkokulda dahi edinilebilecek basit bir okur yazarlıktan ibaret. Canını dişine takmış çalışan ise bir hayli yetiştirme telaşı içerisinde yine düzgün cevap veriyor birazda mecburiyetten ama orada onun yerine çok büyük fırça kayasım geldi de kendimi zor tuttum.

Gerçekten birşeyleri görmek, bilmek, anlamak bu kadar zor değil sadece biraz o paslanan beyinleri çalıştırmaktan ibaret bütün olan biten. Makyajına ve süsüne verdiği değeri kafasına verse belki birşeyler elde edebilirmiş ama kendi tercihi tabi işin tek can sıkan tarafı yararından çok zararı dokunması. Oysa kendine sorsanız çok işler becermiştir. Birde böyle cahil bir özgüven sahibi olurlar.

Oradan başka biride "abi internet çok boş şey gezilecek 3-5 site var nerelere giriyor ki başka?" diye karşısındakine soruyor. Yine kendimi tutuyorum. Hakikaten o adama gerçekten çok acıdım. Bu kadar az seçeneğinin olmamasını düşündüren en büyük etken tabi ki hayatında elle tutulur hiçbirşey yapmıyor olması. Eğer herhangi bir hobisi, uğraşı gibi birşey olsaydı elbet bir çok farklı yer keşfedebilirdi ya da kendisi birşeyler oluşturarak zenginleştirebilir. Ama nerede bizde ancak hazıra konmak. Hayatı düz yaşamak ve sonrasında "hayat çok monoton" demek.

Ayrıca geçen gün SOPA yüzünden bir çok site yayını durduruyor ve bizim insanımız kalkıpta neden durdurulduğunu umursayıp sadece 1-2 dakikasını ayırıp küçücük bir yazıyı dahi okumuyor. Kurduğu cümle ise şundan ibaret "Geçen gün siteye giremedim SOPA diye mi ne birşey varmış ertesi gün açıldı" işte bu kişileri ıslak SOPA ile bir temiz dövmek hatta döverek öldürmek lazım. Zira ülkenin kaynaklarını yeni doğacak insanlara saklamakta bizim bir görevimiz.

İnsan sadece biraz duyarlı, kafasını kullanmaya gayret gösteren bireyler bekliyor. Elbet herkesin dalgın ve kafasının yorgun olduğu zamanlar vardır. Bu gayet anlaşılabilir bir durum zaten insan ikisini de çoğu zaman birbirinden rahatça ayırt edebiliyor. Yani kesinlikle yazılanlar beşerlikten uzakta körü körüne bir nefretten ibaret değildir.

Eskisi gibi olmak

2012-01-21T23:45:00.003+02:00

Eskiden bana bu kadar fazla yazdıran şey neydi diye düşünüyorum. Aslında bir fikir beliriyor kafamda belki o zamana kadar anlatacak çok şey biriktirmiştim ve herşey patlak verdi. Şimdi ise herşey eskileri tekrar ediyormuş gibi geliyor oysa ki unuttuğum en önemli şey hayat kendini tekrar ediyordu. Her zaman söyleyecek bir sözüm vardı aslına ama sadece neye karşı birşey söyleyeceğimi bulamıyordum.

İçimden eskisi gibi hergün yazabilme fikri geçiyor ama pek mümkün olmuyor. Bu aslında fikirden çok bir istek ve yazıların büyük kısımılarını duygu durumlarıyla yazdığım için her an birşeyler yazmak mümkün olmuyor fakat eleştirilecek şeyleride yazmamış olduğumu farketmem irkilerek uyandırdı beni. O konu

Aslında duygular konusu halen o kadar fazla yer kaplıyor ki hayatta yerlere göklere sığmayacak duyguları buraya sığdırmaya çalışmak bir kaç denemeden sonra oldukça budalaca bir hareket gibi gelsede insana biraz olsun nefes aldırıyor. Her ne kadar içindekini çoğu zaman ne yazacağını bilemeden dökerek çekip gitsende sandalye başından genelde bir konuyu belirlemeden paragraflara ayırmadan hep bir yerlerde tökezliyorsun ve geriye bakıyorsun ama onlarında bir kısımını beğenmiyorsun. Konuya girişinin baştan sona yanlış olduğunu düşünüyorsun fakat ne yazmak istediğini bilmediğinden nasıl bir yanlışın içerisinde olduğunu dahil anlayamıyorsun.

Karışıktır insan duyguları, çoğu zaman anlaşılmazdır. Kimse kimseyi anlamıyordur, çünkü aynı hayatı yaşamamışsındır. Fakat kimse kimsenin hayatını yaşayamayacağı gerçeği ve insanların hayatının sonuna kadar anlaşılamıyor olma dürtüsü hayatın sonuna kadar götürelemeyecek bir boşluktan ibarettir. Eğer birileri sizi anladığını düşünüyor, biraz olsun yaşamış gibi konuşabiliyorsa insanın kendini biraz daha batırarak hayır o acıları sen yaşamadın diye iterek kendinden daha ağır şeyleri yaşamış insan bulma dürtüsü kabul edilemez bir çöküntüdür. Sonuçta hepimiz bu dünya üzerinde kalbimiz attığı sürece bir şekilde yaşanabilirliği sürdürmek zorundayız ve bunu kötü kılmanın hiçbir cazip noktası yok. Hayat denen olgu içerisinde herkes birşeyler yaşar asla unutulmaması gerekir önemli olan her zaman ayağa kalkanlardan ya da el uzatıldığı o eli tutup gayret gösterenlerden olmak.

Tam bu arada hayatı dolu dolu yaşama noktası beliriyor. Bir çok insan bunun peşinde hatta hayatlarını buna göre yönetirlerken işin komik tarafı meydana çıkıyor. Ölünce dünya üzerinde niye dolu dolu yaşayamadım diye düşünebileceğiniz bir ortam olmayacakken insanoğlunun boş kaygılar üzerine kurulu dünyası ortaya çıkıyor. Biraz bu hayatı dolu dolu yaşamaktan ziyade öbür tarafıda doldurmaya çalışarak yaşamayı planlamak gerektiği düşüncesindeyim ve bunun etkisinin sadece öbür taraf için değil paralel olarak insan hayatına olan etkisininde bir hayli fazla olduğunu görüyorum.

Sadece yapmak

2012-01-19T16:38:00.000+02:00

Bazen birşey sadece yapmak istersin. İşte o an pek çok şeyin önemi kalmaz. Söylenilecek sözler ya da şartlar asla göz önünde bulundurulmaz. Çünkü muhtemelen artık burnunun ucundan başka bir yeri göremiyorsundur. Pek çok zaman parlak bir fikir gibi gözükmez ama öyle bir zaman gelir ki kendini olayların içerisinde bulursun.

Ben bu şekilde verdiğim kararlardan bile hiç pişman olmadım. İyi ki yapmışım dediğim bile oldu. Dona çekmiş bir akşam ne kadar soğuk olursa olsun yapılan sohbet bir o kadar insanın içini ısıtabiliyor. Sohbet bu kadar ısıtıyorken geri kalan nice güzel şey insanın üzerine halusinatif bir atmosfer bırakıyor. Etrafın bu kadar güzel olduğu bir yer dünya olamazdı çünkü dünya oldukça yorucu bir iklime sahipti. Bazen sadece birşeyi yapmayı istemek gerek, hatta uygulamak. Ne olursa olsun.

Eluveitie - Luxtos

2012-01-17T11:00:00.000+02:00

Eluveitie yine yapmış yapacağını

Tek bir soru

2012-01-11T10:10:00.002+02:00

Kayalıkların üzerinde oturmuş denize karşı üflediğin sigara dumanının oluşturduğu hareleri izlerken akıp giden zamanın içerisinde kısık gözlerle nerede olduğunu kestirmeye çalışıyorsun. Her şeye rağmen içindeki huzurun ulaştığı erişilemez boyutlar bir an olsun seni hayattan koparmıyor. Derin bir nefeste kurduğun ilk cümle "hayat bu kadar güzel miydi?" sorusundan başka birşey olmuyor. Aslında soru kendini o kadar iyi cevaplıyor ki bir başka cümle kurmaya gerek yok.

Kaos

2012-01-09T10:20:00.000+02:00

Akşam sıkılan damlanın üst solunum yolları üzerinde oluşturduğu yakma hissi saatlerce devam etmiş. Rüyasız bir gecenin sabahında kahvaltının seni beklediği bir sofraya doğru yarı uyanık şekilde ilerlerken bedeninde ki ateşten elbise her adımda biraz daha soğuyor. Burundan alınan kısıtlı hava yüzünden akciğere kadar kurumuş gırtlak birazda olsun sıcak bir sıvı arzular olmuş. Mecburiyetten alınan yolun ilerisinde yağmurla birlikte basan rutubet kokusu biraz daha perçinliyor yanmayı.

Etrafında koşuşturan ve sadece önüne bakan insanlar ibaret hale gelen bir hayat kucaklıyor. Ona insanların nasıl kandığını izliyorum. Tuzaklar içerisinde o kadar mutlu yaşıyorlar ki hayretler içerisinde kalıyorum. Her geçen gün biraz daha evcilleştirilen insanların sayısı durdurulamaz şekilde artıyor. O kadar güzel şekillendirilmiş bir yapıyla uygulanıyor ki deneyler insanlar üzerinde tek düzenli yaşamı insanlar reddetmek yerine hayatlarının en büyük parçası ve amacı haline büyük bir isteklilik ile yaşamlarına yansıtıyorlar.

Her geçen gün tek bir düzenin nasıl yapılandırıldığının adımlarını görmekte hiç sıkıntı çekmiyor. Ben sadece biraz daha geri adım atıyorum. Çünkü işlerin içine girdikçe sadece bulunduğun bölümdeki kısmı hareketliliği anlarsın ama uzaktan baktığında işleyişin tamamını görür ve sonuca ulaşırsın. Biraz daha uzaklaştım bu aralar, kimsenin bilmediği şeylerle ilgilenerek.

İnsanlar neden kendilerini mutlu zannediyor'un en büyük cevabı oldukça açık. Su aldığını bilmediğin bir gemi içerisinde rahat ve neşeli şekilde yolculuğunu sürdürebilirsin ama eğer kaptanın yanında ne olup bittiğini görüyorsan o neşeden geriye hiç birşey kalmaz. Sadece önüne bakmak üzerine itilen insanlık aslında yine aynı tek düzeliğin ağı içerisinde olduğunun farkında bile değil. Bazen kafamızı kaldırıp ufuğa doğru bakmak gerekir.

Geçmiş ise insanlara kurtulamayacağı bir bataklık gibi sürekli battığı düşüncesi içerisine sokularak herşeylerini mahfetmelerine yol açar olmuş. Kendilerini kurtarmak için olur olmaz dallara tutunarak onların çekmelerini bekleyen koca bir felaketten öteye gidemeyen gidişatı çırpınmadan kabul etmişler. Oysa doğru bir dala tutunup onu kendi var gücünle ona doğru ilerlemek yapılabilecek en basit şey iken insan o bataklığı kurutacak kudrete bile sahip olduğunun farkında değil.

Hayat tam bir kaostan ibaret hale gelebilir bir çok zaman ama insan o beynine yerleşen ve zamanla bütün bedenini kaplayan tarifsizlik ile onun sağladığı güç sayesinde mücadele edersin. Onu tanırsın, yüzleşirsin ve bir daha kimseyi tanımaya bile gerek duymazsın. Bir kişi hayata bedeldir. F.

Türkiyede kadınlar

2012-01-07T20:01:00.000+02:00

"Türkiye'de gördüğüm kadarıyla medeni ve kültürlü erkekler için günlük hayat içerisinde karşılaştığı ve hoşlandığı bir kadınla tanışmaya çalışmak ve flört etmek gerçek bir eziyet haline gelebiliyor. Çünkü "genelde" Türk kadınları cafede, sokakta, bankada vs bir erkek kendileriyle muhabbete girmek için bir hamle veya jest yaptığında hemen çantalarını adamın kafasına geçirip "ben senin bildiğin kızlardan değilim" tribine giriyorlar. İlla tanışmak için arkadaş ortamı, okul veya iş ortamından bir aşinalık gerekiyor. Kadınlarımız her ne kadar kendilerini modern ve özgür olarak tanımlasalar da oldukça oryantalist bir bakış açısına sahipler.
Flört etmeye çalışan her erkekle çıkmak zorunda değilsiniz ama sanırım kibar bir şekilde size kahve ikram eden erkek ile o kahvenin yudumlandığı süre boyunca kısa hoş bir sohbeti hak eder ki hayatın insanın karşısına neyi ne zaman çıkaracağı pek belli olmaz. Özellikle de kadınlarımız centilmen ve kibar erkek bulmanın oldukça zor olduğunu iddia ettikleri şu zamanda."

Bir yorumdan alıntıdır.

Ve çakmağıma kavuştum

2012-01-07T13:04:00.002+02:00

Evet yaklaşık 1 haftalık bir sürede dün 2 saat kargo firmasıyla konuştuktan sonra geri iadeden son anda döndürerek teslim aldığım orjinal zippo çakmağım.

Her ne kadar sigara içmesemde eskiden gelen bir tutkum vardı. Son zamanlarda sıkça rastlamam ve internetten videolarına denk gelmemde içimdeki duyguları ateşledi. Ben de dayanamadım aldım.

Tabi ara sıra içtiğim djarum black ve puroları işin içine katmıyor. Çünkü benim için ayda yılda bir keyif için kullandığım bağımlılık yapmayan şeyler.

Fatso Jetson - Jet Black Boogie

2012-01-05T23:22:00.002+02:00

Bir adım sonrası

2012-01-03T22:17:00.000+02:00

Hayat dediğimiz şey tek bir telefonla altüst olabilir.

Korkmamak

2012-01-02T20:32:00.000+02:00

Bir aralar o kadar farklı şeylere takılırdım ki halen çoğu insanın baktığı şekilden farklı şeylere bakar ve onları daha normal olarak tanımlıyorum. O aralar yine farklı olabilecek dark ambient adında bir müzik türüyle karşılaştım. Belli bir süre dinledikten sonra bir müzik tınısından ilk defa bu kadar tırstım. Korkutucuydu çünkü ilk defa o çıldırmaya yakın eşikte hissetmiştim kendimi. Ama şimdi dinliyorumda hiç korkunç gelmiyor. Baş ağrısıyla karışık zehir gibi kahvemi zıkkımlanıp kafamı toparlamaya çalışıyorum sadece.

28 Days Later OST - East Hastings

2012-01-02T20:24:00.000+02:00

Dinlenmesi gereken bir dark ambient tarzı parça
bu aralar böyleyim.

İlk gün

2012-01-02T19:44:00.002+02:00

İlk iş günü hiç güzel geçmedi. Umarım iyiye gider diye düşünüyorum.
Fakat güzel bir hava, sıcaklıktan eser yok.

Oysa

2012-01-02T08:10:00.000+02:00

Sadece geleceğe yazabiliriz. Çünkü yaşanacak olan odur.

Gariplikler

2012-01-01T23:05:00.000+02:00

Bu sene bir garip başladı.
Umarım güzel ve renkli geçer.

Büyücü

2011-12-31T19:46:00.004+02:00

Nefes aldığını bildiğin halde hiç yoktan ulaşamamak o kadar zor ki, bazen nasıl sabretmem gerektiği konusunda ne mantığım kalıyor ne de hislerim. Küçük bir an içerisinde herşey paramparça oluyor. Sanki bir koku doluyor ciğerlerime o an, yanımda bir sıcaklık beliriyor biraz olsun rahatlıyorum. Sırtım herşeye rağmen sıcak kalacak bunu adım gibi biliyorum ve hissediyorum.

Öylece otururken sürekli birşeyleri kontrol etme iç güdüsü kazandığımı farkettim. Ne tarafa baksam artık hiç birşey bana eskisi gibi soğukluk ve boşluk hissini vermediğini aksine oralarda hep aynı adeta kusurusuz bir silüeti görüyordum. Çünkü dünya üzerinde böyle birisi olmadığına dair olan fikirlerim yerle bir olmuştu ve işin garibi benim fikirlerimi kimse yıkamazken ilk defa yıkıldığını görmek hemde böyle güzel bir şekilde meğer şans arada herkese gülermişte ben bunu bilmiyormuşum.

Ben o günden bu yana hiç inancımı kaybetmedim. Benim için hiç kötü birşey olmadı, hep daha iyi şeyler oldu. Bu denli pozitif düşünebileceğim bile bu zamana kadar aklımın ucundan geçmezdi. Ne de bazı çok basit gibi görünen şeyleri dile getirmek için buzların eriyeceğine. Oysa ki daha önce hiç eriyemeyen buzları nasıl eridiğini anlamazken sadece bakıyordum. Sadece baktım ve bazı şeylerin artık yetersiz kaldığını düşünürken yenilerini aradım. Nasıl bir heyecan sardıysa artık hiç o kadar ısınmamıştım.

Sanki bir büyücü gibi çok sayıda insanın yapamadığı sayılamayacak fazlalıkta şeyi nasıl yaptığını hayretler içerisinde izlerken farkettim ki hayatta herşey sırasıyla anlam kazanmaya başlamış. Hiç bilmezdim ben bu kadar güzel bir güne nasıl uyanılır ya da nasıl mışıl mışıl uyunurmuş. Avrupadan - Anadolu yakasına geçmek hiç bu kadar anlamlı olmamıştı ya da yürünen o yollar kısa süre önceye kadar sadece bitmek bilmeyen, asfalttan öteye geçmeyen şeylerdi. Yaşamak, nefes almak dahi hiç bu kadar anlam kazanmamıştı.

Mutluluklar kadar yanımda oldukça mutsuzluğa dahi var olabileceğim birini tanıyorum.

Herşey kısacık

2011-12-29T14:33:00.001+02:00

Hayat herşeye rağmen son sürat devam ederken insanın aklına düşen bazı şeylerin sonlanması ya da daha doğrusu kesinleşmesi inanılmaz derecede rahat hareket edilmesine zemin hazırlıyor. Tabi o düşündüğünüz eski tarihler gözünüzün önüne geldiğinde anlıyorsunuz ki aradan çookça bir zaman gelmiş geçmiş ve yine artık ne kadar rahat hareket eder olduğunuzu farkediyorsunuz.

Çünkü artık hayat muhasebesi yapmıyorum bazı küçük şeyler dışında, belki de bir sonraki nefesi alıp verebileceğimizi bilmediğimdendir. Onca zaman ne kadar çabuk geçti ben herşeyi kafama takarken herşeyin ne kadar boş ve gereksiz aynı zamanda benim düşüncelerimle değişemeyeceğini anlayacak kadar adeta boyut değiştirmiştim.

Şimdi ise sanki önümde ki zamanlar su gibi akıp gidecekmiş ve ben başından beri hayal ettiğim o bütünlüğe doyamayacakmışım hissi beni ara sıra ürpertiyor ama mecburiyetten saatimin tiktaklarını dinliyorum. Hayatta herşeyin bir yoluna girdiği gibi bununda gireceğini düşünmekten başka şansım yok aksi taktirde görüp görmediğim bir çok şeyi baltalamaktan öteye gitmeyecektir bu amaçsız boşluk.

Kendimi yeniden tanıyorum, adeta yeniden doğmuş gibi bir his sarıyor bir çok zaman şu bulunduğumuz bir kaç küçük aylık dönemde. Hayatım öylesine değişti ki işime kadar herşeyimle farklı bir ben sanki. O yüzden ara ara bakıyorum kendime eskiden neler yapardım şimdi ne yapıyorum diye de bana hiç birşey değişmiyormuş gibi gelsede farkediyorum ki aslında çok şey değişmiş.

2011-12-25T18:35:00.000+02:00

Aslında buralardayım öyle boş boş bakıyorumda etrafa istediğim gibi yazamıyorum. Monotonluk yerini telaşlara bırakıyor oradan oraya koşturup duruyorsun. Hiç birşeyin ucu bucağı belli olmayan bir yerde sadece elindekini yapmak ile mesulsun. Elindekiler seni ya bir adım öteye taşıyacaktır ya da hiçbirşey kazandırmayacaktır, bunu zaman gösterecek tabi ki ama artık hayal dünyası yerine somut şeylerin üzerinden anı yaşamanın daha çok kazanç getireceği gözüküyor. Aksi taktirde insan çöl üzerinde nereye gittiğini bilmeyen bir otomobil sürücüsü gibi gezip durur.

2011-12-18T13:31:00.001+02:00

Gündüz yazmak bana göre değilmiş

Karikatür sitesi varmış

2011-12-17T13:08:00.002+02:00

http://www.cokmukomik.com/

Uçuk şeyler

2011-12-16T23:22:00.002+02:00

Hayatta ne kadar uçuk şeyler varsa onlara merak sarıp ilgileniyorum. Alayı boş iş, hatta genel kültür deseniz bile senede anca denk gelipte 1-2 kez konuşabileceğiniz mevzular ama onları keşfetmek acayip bir haz veriyor. Hani dünyanın başka bir tarafına geçip uzaylıymışcasına işte bu insanlar dünyayı gördükleri gibi zannediyorlar diyorsun.

En basit örnekle bir müzik türüyle tanıştım tam böyle dinlerken bir ara kayış kopacak herhalde diyorum.

Tür: Dark ambient

Karanlık ortam

2011-12-15T14:53:00.000+02:00

Yine başladı sıradanlaşan günler geçidi. Aslında rahat geçiyordu günler kafam boş ve huzurlu hatta mutlu olmaya yetebilecek kadar şey tutuyordum avuçlarımda, sonra hızla yürürken farkettim ki aslında elimde bulunanlar aslında katı değil sıvıymış. Her geçen dakika biraz daha azalmış elimdekiler ve tükensede ben halen elimde arta kalanlarla korumaya çalışıyorum sükunetimi.

Kafamın rahat olduğu günleri kâr bilip biraz gezeyim bulursam bir kaç kişi birazda oturup anlatayım istedim. Ama oturduğumda içime oturan şeylerin yerinden kalkmadığını farkettim. Hayatın bana sunduğu gidişatla aslında biraz daha ağırlaşmıştı. Biraz daha boş kafa bir adam olmuştum. Birşeyler anlatıyorum sürekli çenem çalışıyordu ama kimi zaman ne konuştuğumu belki benimde bilmediğim bir hayatın içerindeydim.

Etrafıma bakıyordum şöylece o an seslerin tümünü algılayabiliyordum. Dünya etrafında ot çekmişcesine dönüp, dalgalanırken sesler de net olmasada insanların birşeyler paylaştığını anlamaya yetecek kadar duyabiliyordun. Aslında basit bir kuru gürültü gibi geliyordu ama seni bir olguya bağlıyordu ve o olguyu yaşayan değil yaşatan olmak istiyordum. Fakat sadece kendimi kandırabilecek kadar başarabiliyordum.

Uzatırsın eline ileriye doğru ve kimileri o kadar paylaşımsızdır ki havada asılı kalırsın, öylece durur beklersin. Oysa ki insanlar dışlarına vurdukları şeyleri dahi paylaşamaz olmuşlar. En safı bile sadece savurgan bir istekten başka birşey değil. Aslında hiç biri gerçek değiller koca bir gölge, ilizyon ve sahtelik örneğinden ibaret tüm görünenler. Tüm bu büyülü şeyler akıp geçerken bir an nerede olduğunun farkında olmadığını görüyorsun.

Aslında ne başlayabilmişsin ne de bitirişi yapabilmişsin. Halen iki yollu ucsuz bucaksız iki yolun ortasında öylece kafan önünde düşünüyorsun. Yolların nereye çıktığını bilmediğinden mantığını kullanamıyorsun. Geri dönüşü olmayan bir yerdesin ve tamamen hislerinden yola çıkarak bir yolu seçmen gerekiyor. LANET OLSUN. BEN DAHA FAZLA OYNAMAK İSTEMİYORUM!..

Ses sadece etrafta yankılanıp kulağına yine uğultusu geliyor. Yine yalnızsın ve girdiğin yol ve nereye gideceğin her zaman olduğu gibi umrunda değil. Belki de yol bile yok, her yer karanlık, sonsuzluğa doğru bir yolculuk içerisindesin ansızın.

İnsanın kendi olması

2011-12-11T14:03:00.000+02:00

Özellikle son zamanlarda iyice gözüme batan alıntılama olayından bahsedeceğim. Tamam çok güzel sözler söylemiş insanlar olabilir, bunlar çok hoşuna gidiyorda olabilir ama bunları sürekli olarak kendi cümlelerinin yerine koyman ve başkalarının cümlelerinden başka paylaşabilecek nadir şeylerin olması insanın kendi olmadığı hep birşeylerin ardından baktığı izlenimi yaratıyor.

Bir satırlık kısa bir cümle öbeğini yazmaktansa önemli olan onun sana hissettirdiklerini açıklayabilmendir. O zaman kendinsindir, başkalaşmamışsındır.

Anne siteleri

2011-12-10T20:21:00.002+02:00

Kızınızın nerede olduğunu mu merak ediyorsunuz? Size söylemeyecek kadar şımarttınız mı?
Kolayı var. Formsquare'e üye yapın zaten kendini ispat etmek için her dakika yerini paylaşacaktır.

Kızınızın kimlerle arkadaşlık yaptığını ve ya erkek arkadaşını mı merak ediyorsunuz?
Kolayı var. Facebooktan fotoğraf ve statuslerinden kolayca anlayabilirsiniz.

Kızınız hakkında merak ettikleriniz mi var?
Kolayı var. Formspring üzerinden istediğinizi sorun, öğrenin.

Böyle kendini ispat etme budalalığı üzerine kurulmuş leş bir nesil işte...
Biz dayak yedik onlar yemesin diye ipin ucu kaçırılmış, kendini ancak klavye başında ispat çabasına düşmüş, yaptığının önemi yerine göstereceklerinin önemini düşünecek kadar kişiliğini bile hiçe saymış bir nesil.

HayatBir.gif

2011-12-10T12:07:00.004+02:00

HayatBir.gif isimli yeni blogum; Amaç yazım ve paylaşımlarımla yayına başlamış bulunuyor.

Canı sıkılan herkesi beklerim günlük 2-3 paylaşım yapmayı planlıyorum.

Buradan

Laf sokma platformu

2011-12-09T18:44:00.003+02:00

Facebook üzerinden insanların yüzüne söyleyemedikleri şeyleri imalı laflarla insanlara giydirmeleri gerçekten çok gülünç duruyor. Zaten insanlarda ki bu birbirini huzursuz, mutsuz etmek, yerin dibine sokma çabalarına hiç anlam veremiyorum. Bütün insanlık bu şekilde kafayı yemiş olamaz!..

Ayrıca yaşanılan şeyler neden bu kadar ayyuka çıkartarak hem kendini, hem de karşısındaki insanı bir o kadar küçük düşürür orasıda işin ayrı bir bölümünü oluşturuyor. Özel hayata saygısızlık gibi...

Ve insanların diğer insanlarla uğraşmasını boş kafalara, boş zamana, boş işlerle uğraşanların işidir diyerek yazıyı sonlandırıyorum.

Yılbaşında sövmece

2011-12-09T16:08:00.000+02:00

Yine yılbaşı geliyor ve sosyal medyada da böyle çam ağaçlı resimlerle konular açılacak.
Tiksiniyorum şu özentilikten, özentilik diyorum çünkü büyük oranda dini inancı o yönde olmadığı halde onların adetlerini yerine getirenlere anca bu sıfatla yaklaşılır diye düşünüyorum.

Yeni yıl iyi dilekler, beklentiler içerebilir ve o güne geceye özel farklı birşeyler yapmak istenebilir. Gayet normal karşılanır bir durum fakat günümüzde dışarı çıkarsan milletle itiş-tepiş ortamlarda ve ya mekanın birinde kazık yerken girmek ne kadar akıllıca onuda bilemiyorum.

Ayrıca her sene olduğu gibi bir sene daha yaşlanıyoruz. Siz neyin kafasındasınız?

Kadınlar

2011-12-09T11:47:00.000+02:00

Bütün kadınların kilo takıntısı vardır.
Demek ki kadınlar obsesiftir.
Yani hepsi ruh hastası.

Sinir oluyor insan

2011-12-08T13:02:00.001+02:00

Yaklaşık 1,5 senelik bir dönemdir vücudumu geliştirdiğim içindir ki tam bu t-shirt'ü giymek istiyorum diye üzerime geçirdiğimde omuz kısımlarının patlamak üzere olup t-shirt'ün vücudumu sardığını görünce fırlatıp atıyorum. İşte en kötü tarafıda o gün isteyipte giyememek, yoksa t-shirt dediğin nedir ki 40-50 TL bayılmadığım için gayet içindir ki rahat rahat atarım.

Thrown to the Sun - Burning Circle

2011-12-07T14:07:00.002+02:00

Oysa yanıldım

2011-12-07T01:18:00.000+02:00

Hep birşeyleri düzeltebildiğimi en azından çalıştığımı düşünürdüm ama hep yanılıyormuşum galiba. İnsan başından beri ne hissetmek isterse onu hissediyormuş. Ben başından beri kaybetmişim.
Hırs, mücadele hayatta çoğu şey değiştirmek için yeterli gözüküyor. Hatta mucize adam Steve Jobs'ın bile hayatında neler başarabildiğini görüyorum. Fakat iş bu durum bir insan olunca hiç birşey farketmiyormuş.

Tek istediğim hayata gerçek bir başlangıç yapabilmekti, yerine getirmek üzere uğrunda uğraştığım tek şeydi. Artık hiç olmadığım kadar yorgunum, hiç olmadığım kadar inandığım şey uğruna yordum kendimi, hiç olumsuz düşünmemiştim, karamsar değildim olmamayı öğrenmiştim. Ama meğer hayat benim için bahsettiğim basit şarapçılardan öte değilmiş. Yalnız değilsin yanında şişelerin var fazlası olsa olsa yatacak sıcak bir yatak.

Duman

2011-12-04T23:01:00.000+02:00

Kafam o kadar dumanlı ki üst üste gelen şeyler yüzünden şöyle güzel bir yürüyüşe çıksam uçar gider belki de ne varsa. Tabi herşeyden ayrı tuttuğum özlem var bir de...

İşsizlik

2011-12-02T14:34:00.000+02:00

Artık eski çalıştığım yer ile resmi olarak ilişiğim kesildi. Sadece halen alacaklarımı beklemeteyim. Bugün 9. günü dolduruyorum boş boş oturduğum ama içimde halen çalışma hevesi var. Bu kadar tatil bana bir hayli yetti.

Diğer taraftan şuan farkediyorum hayatım o kadar renklendi ki sanki koskocaman bir hayatı şu 9 gün içerisinde konsantre şekilde almış gibiyim. Adeta şansım döndü. Tam kulaklığım bozulmak üzereyken %30'a varan bir kampanya ile kulaklığımı tekrar alabilmem. Sanki artık her şeye biraz daha ılımlı bakıyorum. Belki de biraz daha cesaretlendim içimden birinin gittiğinde yenisinin gelebileceğine dair, olmaz denilenlerin olduğuna dair hisler doldurdu.

Ama şuan için herşey birer karmaşada olsa sonu nasıl biterse bitsin asla üzülmeyeceğim kararlar aldım. 80 yaşımızda dahi olsak halen nefes alıp veriyorsak hayat devam ediyor demektir ve onu bekletmek olmaz.

Sen iyi oldukça...

2011-11-23T14:26:00.000+02:00

Düzgün ve huzurlu bir hayat isteği oluşuyor insanın doğasından ötürü ama birşeyler ters gidiyor. Hayat denilen olgu her daim süprizleri içinde barındırdığını bilmeyen küçük çocuklar olarak herşeye dokunarak, sıkarak öğrenmeye çalışıyoruz. Kimisi canımızı inanılmaz derece yakıyor, kimisi süper duyguların içerisine bırakıyor.

Hayat olgusunu karşımıza çıkan kötü şeylerin aslında yaşamın ta kendisi olduğunu idrak ettiğimiz an da kafamızın içerisinde bir ışık hüzmesi oluşuyor Evreka! Hayat aslında kötülüklerle iyilikleri sevdiren garip dengesi olan birşey olduğunu o gün anlıyorsun. Müthiş bir hevesle kafanın içerisindeki film şeridini tavana yansıtarak bakıyorsun olaylara hepsi adeta puzzle parçaları gibi birbirini tamamlıyor. Kötülüğü görmeden, iyiliğin değerini anlayamıyacağın ve hayatta kolay olanın kötülük olduğu, kimi zamanda üzerinden prim yapıldığını.

Herşey aslında diğerlerinden ayırt edilmek istemekle başlıyordu, yanına biraz da mücadeleci ve hırslı bir ruh eklenince, kötü olmanın kolay olduğu şu hayat akışı üzerinde insanların birbirine zarar vererek bunu işin gidişatı olarak göstermeleri, olması gerekenin bu şekilde insanların sürekli birbirlerini dürtekliyerek anlaşmayı benimsemiş olmaları çok saçma geliyordu.

Seneler içerisinde hayat muhasebesi yaparken bazen kendimden başka iyi olmayı seçen ve sen iyi oldukça kötü reaksiyon vermeyecek birini göremeyeceğimi zannederdim. Oysa ki yanılıyormuşum, hayatın kötü yanları gibi güzel yanılgılarını farkettim, verdiğin değerin bozulmadan artarak sana geri döndüğünü gördüm. İşte o günden itibaren melankoli, huzur, mutluluk gibi duygular benim için bir kere daha yenilendi. Uzun aralıklarla yazılar yazan ben elime koluma düşüncelerime hakim olamıyor sürekli birşeyler karalama ihtiyacı sarmıştı. Hepside yorgun ama enerji dolu bir gece kelebeğini görmem ile başladı.

Buraya kadar birşeyler karalamaya çalıştım fakat bundan sonrasında kelimelerim kifayetsiz kalıyor çünkü o burada ki bir teşekkürden çok daha fazlasını hak ediyor.

Güzelleşen günler

2011-11-21T22:37:00.000+02:00

Bol müzikli saat ilerledikçe güzelleşen bir gün kadar güzeli yok. Günün sıkıcılığını ve hayatı adeta bir kenara bırakıp ayrı dünyada yaşıyorsun sanki.

Meğer hayatım 2

2011-11-21T13:43:00.001+02:00

meğer hayatım adlı yazıma ek olarak. İşten çıkış tarihimi farazi olarak bayramdan sonra izinimi kullandıktan sonra buralarda durmayacağım diye söylemiştim çok önceden şuan görüyorum ki hakikaten bayramdan sonra işime son verildi.

Hayır müneccim değilim.

2011-11-21T09:54:00.002+02:00

Sabah 8:30'da çıkılan İstiklâl caddesi o kadar hür ki, tabureni alıp izlemek istiyorsun etrafın dolup taşmasını, uzun süreden sonra aldığın djarum'u satan adamın hala aynı uyuşturucu kaçakçılığı yapıyormuş havasını kaybetmemesi ayrı bir mevzuydu. Hiç birşey yokmuşçasına İstiklâl'den iş'e geçerek son 3 iş gününü tamamladıktan sonra bomboş ucu bilinmeyen bir hayata olacağım. Tüm bunların içerisinde geceyi uykusuz geçirmek ve tavana resimler çizmekten başka birşey yapmadan binbir düşünce ile gün ışımasını beklemekten başka birşey yapamıyacak kadar dünya kanunları karşısında acizlik.

Melankoli

2011-11-18T22:39:00.000+02:00

Sinsice gelir yerleşir göğsünün üzerine, bir ağırlık hissedersin yok yere ama sorgulamadan taşırsın. Sanki daha zor nefes aldıkça bu durum hoşuna gitmeye başlar, içinin biraz daha şişmesini istersin. Yanında ne varsa kendini ona adamak istersin boş beleşçe, adeta bir şarapçı gibi kirli ve elinde şişeyle denize boş boş bakmaktan başka birşey gelmez elinden kimi zamanlar.

Bu duygu durumu öyle birşeydir ki deprasyon ya da başka birşeyle karşılaştırılamaz. Çoğu zaman ne karşı cins problemidir, ne okulda ki sınavlar ne de işlerle ilgilidir. Bu salt bir yalnızlık duygusudur. Öyle ki bazen sen istersin bu duyguyu gerçekten hayatı yaşadığını görmek için bir kaç günlüğüne içine kapanırsın. İlk önce kendini yok edersin ve sonra yeniden doğarsın.

Melankoli olmadan insanlar duygu ve hislerin ne demek olduğunu anlayamazlar. Kötü günler yaşamadan güzel günlerin değerini anlayamamak gibidir adeta, insana hayatta bazı şeylerin kıymetini gösterir. Kendi dünyanı yaratırsın melankoli içerisinde ona aşık olursun, yaşayamadığın duygular bütününü dile getirirsin o dünya içerisinde. O yüzdendir ki insan her ne kadar istesede kendi istemedikçe kalkmayan bezdirici bir misafirdir.

Oturursun evinde kafanda umutla karışık bir mutluluk, yanında sıcak kahven ve dışarıda karanlık bir hava hakimdir ama herşeye rağmen garip bir iç huzura sahipsindir. Belki de birinin o an seni düşünüyor olduğunu tezahür ediyorsun kafanın içerisinde, karşıma çıksa, çıksada bu yarım mutluluğu tamamlasan diye içinden geçiriyorsun. Zaman denilen şeye daha fazla boyun eğmek istemiyorsun.

Sorular içerisinde yoğrulursun kendi kendine, biraz daha yaklaşırsın deliliğin o ince sınırına. Pek çok zaman bir şarkı ya da gördüğün basit bir şey getirir, şehirin uyuduğu bir saatte sarar etrafını uyutmaz. Tek başına gezerken sana eşlik eder melankoli, yanı başında hayallerinin oluşturduğu bir gerçeklikle doldurur boşluğu, belki de bu yüzdendir gitmek bilmemesi o dost olmuştur sana yıllar boyunca.

Kendi elimizde

2011-11-17T23:26:00.000+02:00

Hayat akışına devam ederken insanlar bu tempoya ayak uyduramayıp yorgun düşüyorlar. Kimileri söylenilenlerden bıkmış, kimileri görüp göreceğinden ama halen güzel şeyler olabilir. Tek gerekli olan belki de bazen aydınlığı gördüğün taktirde var gücünle o yöne doğru koşturmaktır.

Bu hayatta iyiler kötülerle karşılaşır yorulur her daim ama karşısına iyiler geldiğinde o hayat olmaktan çıkıp bir ömür cenneti yaşarsın. Yeter ki görmek istemediği davranışı karşındaki insana yapmama prensibini sürdür, yeter ki kalbinde kötülük olmasın. Varsın biraz uzun, sancılı olsun ama en güzeli olsun.

Oturursun düşünürsün ve kararını verirsin. Elinde olan zincirleri sen doğal gücünle kırabilirsin. İmkansız diye birşey yoktur o sadece sıradan insanlar için geçerlidir. Önce biraz eğriltirsin sonra inanırsın ve var gücünle yüklenirsin. Sonra mı? Sonrasını bende bilmiyorum ama bütün inancımla güç yükleniyorum, sadece inandığım şeyi yapıyorum.

Sonunda

2011-11-15T23:09:00.000+02:00

Yeni aldığım ramleri bugün itibariyle 1600Mhz 1.65v yaparak stabil şekilde çalışıcak hale getirdim.

Artık masaüstü bilgisayar işi profesyonel bir kullanıcı için bile zor hale gelmiş vay arkadaş diyorum.

Farkındalık

2011-11-13T14:22:00.000+02:00

Merak ediyorum acaba hep gidişat bu yöndemiydi yoksa sadece bizim farkındalıklarımız mı arttı diye. Sessiz sakin bir ortamda içerisinde bulunduğumuz duruma şöylece bir göz gezdirince herşey o kadar salakça gözüküyor ki. İnsanların ne yapmaya çalıştığını biliyorsunuz ama yapılanlara anlam veremiyorsunuz.

Ortaya en kolay kitleyi kazanabilmek için ürünler atıyorlar. Hayır düşüncenizin aksine sadece güzel ülkemde değil bu olaylar. Dünyanın tamamını kapsıyor. Ortaya atılan her ne ise daha reşit olmamış kolay kandırılabilir büyüme çağındaki çocukları hedef alıyor. Bir çok insan ise sırf bunun arkadasından bir şeyin yapılma sayısına aldanıp onların yaptığına dahil olduğunda buluşacağı kitleyi hesaba katıyor. Yozlaşıyoruz, hem de ne yozlaşmak.

Akabinde artık birşeyin çok beğenildiğinde iyi olabileceği gerçeği ilkokulda öğrettikleri bilginin orta okulda yanlış olduğunu söylemeleri gibi zihninizde uyanıyor. Fakat beyinleri düşünmemekten paslanmış insanlar olan bitenin içerisinde nerede olduklarının farkında bile değiller. Olayın öyle bir içerisine gömülmüşler ki şöyle uzaklaşıp ne dönüyor, bitiyor diye bakmayı bile akıl edemiyorlar.

Tabi tüm bunlar olup biterken insanların yalnız kalma çabasından bahsetmeleri başlıyor. Tabi bu tip insanlar için büyük oranda numara içerikli bir davranıştan başka birşey değil. Sırf biraz daha ilgi görmek ve egolarını tatmin edebilmek adına herkesin yaptığını yapan bir insan bunları gösterebilmek yerine niye uzaklaşmayı tercih eder diye sorarsın. Koca bir palavradır herşey ve gerçek yalnızlık duygusunu baltalar.

Ayrıca yalnızlık asla bir özgürlük olamaz ki. Yalnızlığı özgürlükten sayan insan muhtemelen bir kaç gün içerisinde normal hayatına dönecektir. Ama buna yalnızlık denmez. Olsa olsa sadece biraz tek başına dinlenmek olabilir bu eylem. Yalnızlık daha ziyade aslında tek başına istediğin herşeyi yapamıyacağını anladığında içerisinde bulunduğun durumdur.

Dark Tranquillity - Lethe

2011-11-12T22:27:00.000+02:00

Dinliyordum aklıma geldi paylaşayım dedim Feraşe

Sonunda fazlasıyla dinleceğim

2011-11-10T16:54:00.001+02:00

Bugün öğlen benim için alınmış bir kararla aslında kötü gibi görünsede mutlu olduğumu söyleyebilirim. Bir kaç aydır iş arıyordum ve bana bugün iş'ten çıkartıldığımı söylediler.
Aslında bu onlarında bilgisi dahilinde gelişen bir karardı. Gidişatın benim için iyi olmadığını bazı çevrelerce zarar göreceğimi düşündüklerinden dolayı ve benimde zaten burada durmak gibi bir niyetim olmadığını göz önüne aldıkları için burada durmak yerine başka yerde daha mutlu olup kendimi geliştirebileceğimi, çalıştığım emek verdiğim sürenin karşılığını alabilmem açısından benim adıma en iyi kararı verdiler.

Yaklaşık önümüzdeki 2 hafta sonra güzel bir dinlenme moduna geçiyorum. Kendime bolca vakit ayırabileceğim galiba

İki gıdım sohbet

2011-11-09T01:59:00.000+02:00

Akşam otururken şöyle insan sesi duyasım geliyor. Şöyle güzel çok gaz olmayan müzikler muhabbetin en derinine inilmiş her kafadan bir örnekle desteklenmiş olaylar. Güzel radyo programı dinlemeyeli de epey oluyor. Radyoların benim hayatımda önemli yeri vardır. Hayatımın belli döneminde sürekli olarak bir kaç radyo programı takip etmişliğim vardır. Orada ki olayları kafada canlandırmak sohbet ediyormuşcasına dinlemek süperdir.

Hele şu bayram tatili dinlenme açısından iyi oldu ama bugün hava almaya çıkayım diye düşüyordum ama olmadı. Çünkü bana o şevki sağlayacak bir şey yoktu. Sadece İstiklalde bir kaç tur atıp eve dönecektim. Hayatın sıkıcı olmaması gereken zamanlarda şartlar dolayısıyla bu hale gelmesi insanı bir kat daha etkiliyor.

Çünkü zaman değerli, zaman gidiyor ve geri gelmeyecek.

Yine yeniden

2011-11-06T23:01:00.000+02:00

Yine bir tatil, yine ters giden şeyler...
Önümde bulunan bütün tatil günleri ev'de oturacağımı bilmek beni gerçekten rahatsız ediyor.
Kendime dışarı çıkmak için adam gibi bir bahane bile bulamadım. Her sorunun cevabı artık tek başına ne yapacaksın cevabına çıkıyor. Eskiden de çok beceremiyordum ama sağda solda oturup etrafı izlemek yinede hiç yoktan iyidir diyorken artık bu anlamsız eylemide sürdürmenin bir amacı olmadığını çok uzun sürmeden farkettim.

Farkettim ve tatilin berbat havasından kendimi stoner'a verdim yine. Şerefe!..

Meğer

2011-11-04T23:00:00.001+02:00

Herkes lafta sözde birşeyler yapıyormuş.
Daha bir kişininde gerçekte yaptığına şahit olmadım.
Kendilerinin mutlulukları yerinde olunca kimse umurunda olmazmış.
Her seferinde bunu görüyorum.

Tavsiyem sakın ola ki yalnız biri olmayın. Yalnız bir kadın olabilirsiniz. Elbet birileri gelir sizi bulur.
Ama yalnız adam olmayın.
Asla olmayın.

Sonunda biraz rahatlık

2011-11-03T22:15:00.000+02:00

Perşembe gününe kadar bitirmem gereken işi sonunda ucu ucuna bitirdim.
Yarın internetten yapmış olduğum aöf başvurusunu tamamlamak için büroya gidip gerekli işlemleri yapacağım ve en güzel şeylerden biri 3 ay'a yakındır. Hafta içi çalışmak, haftasonu kursa gitmekten adam gibi oturup evde dinlenemiyordum. Cumartesi bir sıkıntı çıkmazsa bir güzel oturup dinleceğim. Zaten 4 Kasım'da Lord of the Rings: War in the North çıkıyor. 5 Kasım'da da oynarım.

Bir de pazardan sonra hava güzel olsa, gezmek için bir sebep olsa çıksak dışarı tatili tatil gibi geçirsek.

Müzik dinlemek

2011-11-03T00:01:00.003+02:00

Benim anlamadığım birşey var. 300 - 400 TL para verip ipod nano alıyorlar. Fakat kullandıkları kulaklık 10 TL
Bana kalırsa o insan sırf müziği zaman geçsin diye dinliyordur. Tabi o kulaklığıda alırken en önemli kriter paradan sonra son ses açtığında kulağının zarını patlatacak kadar yüksek ses çıkartabiliyor olması.

Gösteriş yapmayı sevmem ama senelerdir sennheiser kullanırım ve cx300 II sahibiyim. Bu kulaklıkla çok iyi ses donanımı olmayan yerlerde bile durumu kurtardığını tecrübe ettim. Zaten kulaklığı ilk taktığınız an müzik kulaklarınızda değil beyninizin için de çalıyor ve iyi bir dinleyiciyseniz bütün enstrümanları birer birer ayırt edebiliyorsunuz.

Bu yüzden kulaklıkta en az donanım kadar hatta yer yer donanımdan bile önemliyken insanlar genelde tersini yapmakta ve bu zihniyette devam etmekte kararlı.

Çünkü onlar çevre baskısından kurtulamamış "bir kulaklığa o kadar para verilir mi?" sorusuyla muhattap olmamak, soyutlanmamak için çevre ne yaparsa onu yapan insanlar. ~%90

Iced Earth - Diary

2011-11-01T23:08:00.000+02:00

İnsan kendi kendine zarar verir

2011-10-31T19:36:00.000+02:00

İnsana aslında en çok yine kendi zarar verir. Her yeni düşüncede insan kendi içini kemirir durur. Kafanın içerisindekilere ne sen, ne de başkaları "yapma!" diye söz geçiremez. Bu biraz zamanın katkısıyla ortadan kalkıcak birşeydir. İnsanın alışkanlıkları nasıl zamanla oturuyorsa bu kontrol alışkanlığıda zamanla edinilebilir.

İnsan hep kendine söz geçirme konusuna geldiğinde aciz hisseder. En büyük sebeplerden biri nereden başlayacağını bilememektir. Sonuçta düşünce denen şeyin kontrolünü pratikte tek şekilde kaybedebilirsiniz. Ya kafanızı uyuşturacak birşeyler almanız kısa süreliğine yeterli olabilir.
Fakat bu düşünülenin aksine daha fazla kontrolsüzlüktür.

Ayrıca şöyle bir gerçek vardır ki bunu çoğu kişi bilmez. Sen birşeyi yaşamak istiyorsan gerçekte yaşamasan bile bilinç altın bazı şeyleri rüya esnasında gerçekleştirerek seni tatmin eder. Yani kafanda birşey ürettiyse gerçekte olmasa bile beynin onu eninde sonunda yapar.

Bu durumların tamamından kurtulmanın en iyi yolu beklentiler, hayat analizi gibi şeyler gerekir.
İlk örneği beklentiler üzerine verirsek durum aynen şu şekilde gerçekleşir.
Dar bir yola girmek üzereyken sizden daha önce girmiş birini görür ve geri çıkarak onun yoldan çıkmasını beklersiniz. Fakat çıkan kişi size bir teşekkür bile etmemiştir. Eğer teşekkür için bu işi yaptıysan artık sadece çıkarların işin birşeyler yapmaktan vazgeçmen gerekiyor demektir. Çünkü bu tip beklentiler çoğu zaman günün ortasında başına kötü bir olay gelmişçesine negatif etkileyecektir. Daha sonra vücudunun bundan etkilenmesi sonucu bir sürü sakarlıklar oluşur ve insanlar bunu bütün işlerin ters gitmesine yorarlar. Ama bunu kendinin yaptığını bilmez.

İşte burada da devreye hayat analizi giriyor. Bir insanın hayatını analiz etmesi o kadar önemli birşeydir ki, hayatını yeniden inşa etmene, kendini sürekli yenilemene yardımcı olur. Kendini eleştirmek, ne yaptığını görüp aslında bunun mutlu olmak için doğru bir adım olup olmadığını sorgulamak. Ağladığında bunu ne için yaptığını ve bunun bir işe yarayıp yaramıyacağını sorgulamak insan hayatında hem yanlışları pozitif yönde döndürmek, hem de olayların farkındalığıyla yaşınılanların daha metanet ile karşılanabilmesini sağlar.

En önemli şeylerden biride konuşmaktır. Sadece bir defa konuşup olayı atmak. Bunlar için hayatta biraz da disiplin gerekli. İnsanın kendi kurallarını koyabilecek, kendi çizgilerini belirleyebilecek olgunluğa sahip olması gereklidir. Sigara asla sağlığa zararlı ama içiyoruz gibi bir iradenin ürünü olmamalı. O çizgi bir gerçeği ikiye böler. Birşeyi ya kullanırsın ya da kullanmazsın. Çünkü hayat hiç bir zaman sana belki seçeneğini sunmaz.
Kullanırsın / kullanmazsın,
seversin / sevmezsin,
kazanırsın / kaybedersin,
alırsın / almazsın,
oradasındır / orada değilsindir...

Meğer hayatım

2011-10-31T09:44:00.002+02:00

Seneler önce planladığım gibi ilerliyormuş. İlk alacağım maaşa kadar her şeyi doğru hesap etmişim ve ben bunu bu sabah yolda yürürken farkettim.

Yoğun çok yoğun

2011-10-30T21:20:00.000+02:00

Bu aralar çok fazla yoğunum, gerek iş, gerekse yabancı dil alanında. Bunların üzerine aöf ile microsoft sertifikaları girince bir hayli yoğun bir tempo oluşuyor. Kafam mavi ekran verip şalterler atıcakmış gibi bakıyorum dünyaya ama en çok etkileyen bunlar değil.

Bu kadar şeye tek başına karşı koymaya çalışmak zor olan, yanında sana destek çıkacak bir elin olmaması tek problem. Çünkü bir çok insan görmek istemiyor ve biraz da salak, salak, salak...

Niye buraların tadı kalmadı?

2011-10-23T22:44:00.001+03:00

Yoksa bana mı öyle geliyor?

İş aramaca

2011-10-22T10:59:00.000+03:00

Eğer etrafınızda Veritabanı Uzmanı arayan birilerini duyar, görürseniz haber verin, mail atın, birşeyler yazın buralara.

Balığa tuz yakışır

2011-10-18T14:37:00.000+03:00

Bugün ki ballı,zencefilli somon balığı deneyimimden sonra balığa kesinlikle tuzun yakıştığını kafam içerisinde tescillendi.

Biraz daha farklılık

2011-10-15T11:47:00.000+03:00

Şu resmi işlemlerim bir bitsin gidip saçımı punk yaptırıcam. İnsanların bana nasıl bakacağını merak ediyorum.

İnsanlar farklı yaralanabilir

2011-10-15T00:40:00.000+03:00

Bir insan ile konuşurken sık sık züürt tesellisi olarak sağlıktan bahsedilir. Hep bulunduğun yerden daha kötüler örnek verilir. Oysa ki karıştırılan çok basit birşey var. İnsan sadece fiziksel manada hastalanmaz. Ruhsal çöküntüler, deprasyonlar, duygu durum bozuklukları, beyinsel aktivitelerin farklılaşması, hormon salgılarının farklılaşması peki ya bunlar birer sağlık sorunu değilde nedir?

Bazen ruhsal ve beyinsel çöküntü fizikselden daha kötüdür. Seni içeriden yer bitirir.

Hayatımda ki boşluklarımı tek doldurma mı sağlayan şeyin müzik olduğunu bir akşam daha yine anladım. Kim ondan daha sadık olabilir ki? Olabilirler ama benim yanımda sadece müzik var ötesi yok, hayatım da karşılaştıklarımın daha ötesi yok, yok işte, yok.

Dört duvar arasında

2011-10-13T21:22:00.000+03:00

Hiç bir çıkışım olmadığı halde sürekli etrafımda dönüp duruyorum.
Sahi dört duvar arasından nasıl çıkılır ki?..

Bir insanı canavar yapan

2011-10-11T14:33:00.000+03:00

Bir insanı canavar yapan yine başka bir insandır. Bu aslında daha çok ortaya atılan bir tez sayılabilir. Sizin görmediğimiz, bilmediğiniz dünyanın içerisinde çok daha farklı bir arka dünya var. Bunun bir çok sebebini ve neler olduğunun sadece bir kısımını paylaşmayı düşünüyorum. Aslında bu yazının çok daha fazla kitleye ulaşmasını isterdim ama benim ulaşabileceğim kitle gözler önünde. Yine de bu yazı üzerine eğer istek gelirse işi daha detaylı hale getirebilirim.

Boş bulduğum zamanlarda bu konuyu detaylı olarak görsellerle destekleyerek yazmaya çalışacağım. Belki de çok iyi arkadaş olduğunuzu düşüğündüğünüz kişinin gerçekte nasıl biri olduğundan şüphe duymaya başlayacaksınız...

Türk insanı kıçını kaldıramıyor

2011-10-11T10:08:00.000+03:00

Bütün yürüyen merdivenleri filan kaldırsınlar. Çok ciddiyim bu konuda.
Zaten 60-65 yaşındaki amcalar herkesten çevik, inip çıkıyorlar, vızır vızır yürüyorlar.
Bizim gençlerde kıçını kaldırıp iki adım atmaya halleri yok.

Bu nasıl bir nesil ?..

Kış niye kötü tanımlanır?

2011-10-10T19:55:00.002+03:00

Bunu merak ediyorum. Herkes hava kötü diyor.
Neye göre? Kime göre?

Yalnızlık ömür boyu olsa gerek

2011-10-09T02:32:00.001+03:00

Kimsenin içine sevgiyi koyacak güce sahip değiliz. Tesadüflerin oluşacağı sadece basit bir avuntu, hayat akıp giderken bu koca şehir de gün geçtikçe kayboluyorsun. Kimse seni farketmeden her gün biraz daha ölüyorsun, her gün biraz daha boktan bir güne uyanıyorsun. Hayatta en zor şeylerden biridir kendini kandırmak, özellikle bu o günün diğerlerinden farkını olmadığını bildiğin halde kendi moralini düzeltmeye çalışmak.

Zaman kendini yıllara bir sürü yıllara bırakmış. Ne hissettiğinin acısı tam kabuk tutuyor derken yeniden patlıyor. Her an hayat sana yalnızlığını gözlerinin önüne seriyor. Biraz daha bekle diyorsun kendi kendine az birşey daha şuursuzca, hiç birşey bilmeden. Bilinmeyen birşeyi beklemek olsa olsa delilik olur herhalde ve ben de başroldeki deli.

Ben de herkes gibi mutlu olabilmek isterdim. Fazla birşey değil.
Sadece bir sabaha umutla uyanabilmek,
kafamı gülerek yastığa koymak,
düşüncelerden uyuyamamak,
hayatta destek görebilmek istiyorum belki de sadece.

Bu akşam uyumak istemiyorum, istemiyorum çünkü yarın yine aynısı olacak. Yarını yaşamak istemiyorum.

Şöyle bir

2011-10-08T14:25:00.002+03:00

İstiklal'de gezelim bu akşam da bir başımıza.

Ayıptır söylemesi

2011-10-07T19:48:00.001+03:00

Bazen adeletini s... dünya diyerek geçesin geliyor.

Five Finger Death Punch - The Pride

2011-10-07T09:35:00.000+03:00

"The Pride"

Heyy heyy heyy yaaa [x6]

Johnny Cash
And PBR
Jack Daniels
Nascar
Facebook
Myspace
IPod
Bill Gates
Smith and Wesson
NRA
Firewater
Pale Face
Dimebag
Tupac
Heavy Metal
Hip-Hop

I am
What you fear most
I am
What you need
I am
What you made me
I am
The American dream

I'm not selling out
I'm buying in

I will not be forgotten
This is my time to shine
I've got the scars to prove it
Only the strong survive
I'm not afraid of dying
Everyone has there time
I've never favored weakness
Welcome to the pride

Disneyland
White House
JFK
And Mickey Mouse
John Wayne
Springsteen
Eastwood
James Dean
Coca-Cola
Pepsi
Playboy
Text me
NFL
NBA
Brett Favre
King James

I am
All American
I am
Living the dream
I am
What you fear most
I am
Anarchy

I'm not selling out
I'm buying in

I will not be forgotten
This is my time to shine
I've got the scars to prove it
Only the strong survive
I'm not afraid of dying
Everyone has there time
I've never favored weakness
Welcome to the pride

Since the dawn of time
Only the strong have survived
I will not be forgotten
Welcome to the pride

Heyy heyy heyy yaaa [x3]
Only the strong survive
Heyy heyy heyy yaaa [x3]
Welcome to the pride

I will not be forgotten
This is my time to shine
I've got the scars to prove it
Only the strong survive
I'm not afraid of dying
Everyone has there time
I've never favored weakness
Welcome to the pride

Bazen insan kaderine hakim olmak ister

2011-10-04T23:31:00.002+03:00

Bazen yetmez hiç bir şey sen ne yaparsan yap. Karşılıksız kalır yapılan tüm şeyler, oysa ki çıkar ilişkisi değildir beklentiler naif şeylerdir. Belki bazen insan biraz daha sevilmek ister ve ilgi görmek. Artık yüzüne kapılar kapanmasın ister. Bazen farkedilmek ister insan, birinin onu çamurun içinden çıkartıp parlatmasını ister. İnsan söyleyemediğinden çok fazlasını söylemek ister ama gözleriyle anlatır, tavırlarıyla, belkide bolca aptallığıyla. Kimi zaman umursamaz davranmanın işe yarıyacağını düşünür ama onuda beceremez. Çok şey değil insan bazen sadece konuşmak ister karışılık bulmak ve sevilmek. Bu dünyada insanı ayakta tutan en önemli destekte olmazsa yaşamak hiç olmadığı kadar zorlaşıyor her geçen gün. Kelimeler birbirine giriyor, günler birbirine geçiyor, her gün aynı boktan güne uyanmak istemiyor insan. Keşke insanların bir nebze olsun düşüncelerini tam manasıyla okuma ve değiştirme gücüm olsaydı. İşte o gün gerçekten kaderimi kendim belirliyor olurdum.

Bankacılardan tiksiniyorum

2011-10-04T14:09:00.000+03:00

Herhalde tek tiksindiğim meslek grubu da budur. Çünkü adeta yaşamın en köleleştirilmiş insanlarını görüyorum. Hepsi paranın birer oyuncağı, hele bir de etrafta Napolyon edasıyla geziyorlar ya...

Elektro gitar çalmak gibisi yok

2011-10-01T01:18:00.002+03:00

İnsanın elleri acısada, ağrısada gitar çalmak gibisi yok. Hele hele hızlı ama duygulu çalabilmek var ya işte o işin süper kısımı.

Kulağımda birşeyler çalıyordu ama

2011-09-26T21:23:00.000+03:00

Hafif soğumaya yüz tutmuş eylül havasını üzerime giydim ince hırka ile bütünleşik bir şekilde karşılıyordum. Yavaşça Beşiktaş'a doğru yürüyor etrafta işten çıkan insanlara bakıyordum. Öyle sessizce yürüyerek.

Beşiktaşta istediğimi bulamayınca otobüsle Taksime doğru giderken dikkatimi kısa saçlı bir kadın çekti. Erkek traşına yakın fakat üst taraflar yine kadın olduğunu anlatır cinstendi. Kafasının üzerinde Wayfarers model bir gözlük taşıyordu. Bu tip kadınları bilirsiniz, üzerlerinde bir sürü farklı takı ve garip kıyafetler vardır. Hiç böyle biriyle tanışmadım. Bu kadar ilgimi çeken ve bunu düşündüren aslında biraz da böyle insanların bana katabileceği bir çok şey olduğunu düşünmem. Belki de hiç birşey katmayacak ama kendimde ki farklı olma, özgür olma iç güdüsünü onlarda görüyorum adeta.

Yine bir Taksim yürüyüşü içerisinde kulağımda kulaklıkla insanları süzüyordum. Kafamın içinde yalnız bir müzik var. Beni oyalıyor, kimsesizliğimi bastıran bir ruh gibi kendisi başka bir dünyaya sürüklüyor. Ama o kadar kişi arasında yine yalnızsın. Çünkü tanımak diye bir kavram var ve sen hiç birini tanımıyorsundur. Tek tanıdığın kulağında çalan müziktir.

Hem cinslerimden nefret ettiğim

2011-09-24T12:47:00.002+03:00

Bana göre önemli olan bir yön var. Arkadaş hiç biriniz mi 3 günde bir 2 dakika ayırıp şu tırnaklarınız kesemiyorsunuz? Niye bütün erkeklerin tırnakları uzun ve bir çoğunun kirli olmak zorunda?

Tabi sanayi işçilerini bu serzenişin dışında tutuyorum.

21. yüzyıla

2011-09-22T23:30:00.000+03:00

Bu yüzyıla çok pis sövesim var öyle böyle değil. Bunuda diğer yazım gibi bir kenarda bırakıyorum. Eğer biraz olsun doğru dürüst kelimeleri toparlarsam birşeyin içine nasıl edilir anlatıcam.

Machine Head - Locust

2011-09-22T13:43:00.000+03:00

Bu kadar iyi bir şarkı yapılmaz!..

İhtisasta bir yaş daha

2011-09-21T21:36:00.001+03:00

Bugün dışarı çıkmak istiyordum çalışmaya başladıkça iyice sıkıldım. Akşam oldu artık dışarı çıkma vaktiydi. Fakat tek başıma çıkmak zorunda kalmıştım ama yinede çıkıcam dedim ya öyle de yaptım.

Yanıma bir kaç hafta önce başladığım djarum dolu sigara tablamı aldım. Hayatımda bir şeylerin yerini doldurabileceğini umuyordum her bir nefesin ama yanılıyormuşum. Fazla geçmeden yaktığım sigara bittikten sonra içmemek üzere topunu çöp konteynerinin içine fırlattım. Zaten sigara içende biri değildim. Sadece bir arayıştı benimkisi ama her zaman ki gibi onda da birşey bulamadım.

Taksime doğru yol aldım. Kısa kollu siyah t-shirt'ümün üzerinde incecik siyah hırkam vardı, altımda ise siyah pantolon ve ayakkabılarım. Bazen böyle olmayı seviyordum çünkü içim nasılsa dışımda öyleydi. Karnım acıkmıştı oturdum dışarıda bir yere siparişimi verdim. Uzattım bir kolumu yandaki tahtaya uzattım ayağımı diğer sandalyenin altında bulunan bölmeye öyle boş boş etrafa bakınıyordum. Yanıma bir amca geldi elinde selpak 50 kuruş diyordu. Düşünmedim cebimde 50 kuruş vardı biliyordum nedense daha fazlasını vermekte o an aklıma gelmedi verdim 50 kuruşu selpağı almak istemedim ama masama bıraktı iyi akşamlar diledi bana akşamımın iyi geçmesini diledi. Ben de tebessüm ettim. Sadece tebessüm edebildim. Fazlasını yapamadım. Biliyordum iyi bir dilekti ama hiçbir şey değişmeyecekti.

Yemeğimi yiyip kalktım biraz yürüdüm herkes kendi havasında ilerliyordu cadde üzerinde yavaş yavaş yolda giderken yağmurda eşlik etti bana, herkes kaçışırken ben yavaş yavaş yoluma devam ettim. Umrumda olan birşey yoktu. Şunun şurasında ne kaldı ki, bir kaç gün sonra bu hayat içerisinde aynı boktanlıkta ki bir yaşı daha doldurmuş olacağım. Her sene olduğu gibi sessizce biraz daha gömülücem yalnızlığıma istemeden.

internet üzerinde şöhret olma sevdası

2011-09-20T22:11:00.000+03:00

İnsanı çok çok gülüç durumlara düşürebilir. Hatta yaptığı şeylerin basitliğini dahi ortaya çıkartabilir. Bir şeyi ne kadar sık tekrarlarsan rutine girer. Hiç bir özelliği kalmaz.

Hayır şöhretin kime ne yararı olmuşda, heleki internetten gelicek bir şöhretten ne bekliyorsun?
Bugün zamanım kısıtlı, bir giriş yapayım dedim. Bu konuyu geniş geniş yazmayı planlıyorum.

Seriyi üçledik

2011-09-19T13:42:00.000+03:00

Eskiden msn diye bir şey vardı

2011-09-19T00:33:00.000+03:00

Benim halen severek kullandığım programımdır. Açık açık da söylüyorum. Hiç bir zaman da aman bana kimse yazmasın ç.dışı takılayım da istediğime yazarım triplerinde de gezmezdim.

Millet nicklerine abuk sabuk şeyler doldurup önüne geleni eklerdi. Arada bir kimin açtığı belli olmayan toplu konuşmalara dahil edilirdin. Çok güzeldi be!

Şimdi özlüyorum msn'de ki o eski topluluğu. Artık varsa yoksa twitter-ff-facebook üzerinde gün içerisinde 10-15 cümle paylaşıp popüler olmaya çalışan egoistlerle doludu ortalık iyiden iyiye.

Tekrardan iç çekerek ahh ahh nerede o eski msn sohbetleri diyor ve gidiyorum.

Adamı hasta ediyorlar

2011-09-17T23:57:00.000+03:00

Bugün taksimde ki gazate bayide duran adamı akşam akşam dövüyordum. Sabah oradan alışveriş yaptım paramı bozdu. Akşam takside problem çıkmasın diye (yakın mesafe gidiyorum) paramı bozduracak en uygun yer orayı gördüm. Şöyle bir düşünürseniz bütün gün 1tl, 50 kuruş, 5tl gibi bilimum bozuk paraların dolaştığı bir müessesede bozuk para bulunmaması ancak gülerek karşılanırdı. Benimde kafa zaten yazdıklarım gibi son bir haftadır iyice sıkıntıya girmişti.

Gittim bozup bozamayacağını sordum. Adam hiç paralara bile bakmadan üç saniye gözünü televizyondan ayırıp bana baktı ve yok dedi. Dönüp ben parayı cüzdanıma "ben senin a..." şeklinde koyunca kavganın fitili ateşlendi. Adamın orada suratını dümdüz edicektimde etraftakiler gerginliği önledi. Sonra yolda giderken ışıklarda başka taksiciye sorup bozdum parayıda bir de takside sıkıntı çıkmadı.

Zaten son bir haftadır patlayacak yer arıyordum. Herşey üstüme üstüme geliyordu bu olayda tuzu biberi oldu.

Twitter zamazingosu

2011-09-16T17:02:00.000+03:00

Kimse orada suyun kaldırma kuvvetini bulmuyor. Sadece gün içerisinde insanların başına gelen şeyleri biraz fazla boş vakitleri olduğundan görüyor ve yazıyorlar.

Hepsi bu.

Five Finger Death Punch - Under and Over it

2011-09-13T10:02:00.000+03:00

Ters kalkmak, tersten kalkmak

2011-09-12T10:13:00.000+03:00

Her ne türlü yazılırsa çizilsin bundan mütevellit asabiyet durumu içerisinde olduğumu anlamanız bir hayli kolay olsa gerek. Dün kafamın içerisinde dolanan fikirler beni rahat rahat uyumaya sevketmemiş olup, gecenin bir vaktinde kalkıp kulağıma kulaklığı takarak 7 kilo dambıl ile çalıştım. Neyi ne kadar çalıştığımı bende bilmiyorum ama yattığımda kolum bayağı ağrıyordu. Zira içimdeki hüzünün ve duygusallığın tavan yaptığından herhalde duvar yumruklardım.

İşin temeline gelirsek durum basit. Hani derler ya insanlar bazı olaylara kısmet diye. İşte o kısmet denilen şey insanların iyimserliğine göre hayatlarının bir dönemecinde herkese bir şans tanınacağı üzerine kuruludur. Ama olmayınca olmuyordur. Basit umutlara yelken açıp kendimi kandıramıyorum.

İnsanların o beğenmediği niteliklerin bir kısımının banada yakışmadığını görerek kendimi yenilemem kaçınılmaz oluyor. Ne bütün gün yemek yedikten sonra kıçımın üzerinde oturan biriyim, ne hobileri olmayan boş bir hayat yaşayan biriyim, ne de boş boş gezen biri değilim. Bunların hepsi benim maymun iştahlı olmadan çok yönlü biri olmamdan kaynaklansada tam istediğiniz özelliklerde bir telefon bulup sırf markasını sevmiyorsunuz diye onu satın almamak gibi birşey.

Tabi durum böyle olunca insan belli zaman aralıklarında kendini daha iyi konuma getirmek üzere hep "ben nerede yanlış yapıyorum?" sorusunu kullanıyor. Bir üst paragraftaki analizler çıkıyor ortayada.

İnsan kendi kaderini belirleyemez. Bazen en ihtimal vermiyeceğin insanlar bir araya geliyorken kim bana insanın kendi kaderini belirleyebildiği iddasını kabul ettirebilir ki?

Kemiklerin titresin Murphy

2011-09-11T21:57:00.000+03:00

Şimdi her akıllı insanın yapacağı bir şeyi yaptım. Tabi bunların tümünü yaparken aklımdan Murphy geçmedi değil. Hayatımın her yerinde karşıma çıkıp hep hayatı bana kabusa çevirdiğinden alıştım.

Taksimden beşiktaşa yolculuk etmek üzere otobüse bindim. Girişte karşınızda sağ tarafta kalan koltuklara güneş vuruyor o yüzden bende haliyle hemen sol taraftan bir tanesine geçtim. İnönü stadının orada bir trafik başlar ve benim bulunduğum yere güneşin en yakıcı ışınları vurur.

Şimdi bende çakalım ya hesapta dün öyle olunca bugün yine girişte karşımızda bulunan sağ tarafta güneş vuruyor. Dedim buraya oturucam inönü'nün orada yine trafik olur pişerim. Otobüste birazdan kalkar. Neredeeee otobüs 15dk sonra kalktı. Ama yinede içimden pis pis sırıtıyorum inönüde görüşücez şeklinde diğer tarafta oturanlara ama o da ne?!. İnönü stadının orada hiç ama hiç trafik yok. Yani ben boşu boşuna yine yandım.

Hayatımın bir bölümünde dahi kendini göstermese çok alınırdım zaten Murphy'ye.

Go kart

2011-09-10T22:32:00.001+03:00

Herkes go kart'a binmeli,
binmeliler,
binmelisiniz,
binin bence,
binin lan!!! çok eğlenceli birşey =D

Sonra biraz daha sıkıldım

2011-09-07T22:23:00.002+03:00

Yine geçtiğimiz haftalar gibi berbat günler furyasına devam. Farklı müzikler, farklı şarkıları gitara dökme çabaları. Olmadı biraz müzik açıp kafa sallamaca ama kesmiyor. Biraz ağırlık çalışayım vakit geçer diyorsun, geçmiyor.
Bari bir şeyler atıştırayım diyorsun, hep aynı şeyler. Bilgisayar başında boş boş ekrana bakıyorsun yenilenmeye o sayfalara arada bir iki üç yere tıklıyor tekrar bakmaya devam ediyorsun.

Ne bok yediğimin farkında bile değilim. Hafta sonuda 6 ay daha sürecek yeni bir kurs programım daha başlıyor. Bu demek oluyorki önümüzde ki 6 ay daha az dinlenip bütün günlerimin katili olacağım.

Hiç bir şey yapmakta istemiyorum bir o kadar. Tek isteğim oturup iki çift laf etmek.

Bir akşam vakti

2011-09-05T23:10:00.000+03:00

Otobüste oturmuş dışarıyı izlerken, kapıdan aşağı adımını atan birine, herhangi birine çılgınca dur gitme! diye bağırmak isterdim. Kim ya da ne olduğu önemli değil sonrasında şuursuzca bakarken sadece beni anlayıp konuşmak isterdim. Her ne kadar çare olamayacağını bilsemde insanın içerisini kaplayan o sebepsiz huzuru yaratabilecek iki söz sarfetsin isterim. Klasik avuntularda bulunsa hiç gocunmam yine gözlerinin içine bakarak dinlemek isterim.

Kupalarla jenga

2011-09-05T09:26:00.000+03:00

temsili resim

sabah ofiste kupalarla jenga oynamaca. Amca nasıl dizdin o bardakları öyle, kendi kupamı almak için 6 kupa dizdim tezgah üzerine.

Nasıl yazı yazılamaz

2011-09-02T01:33:00.000+03:00

Bugün biraz bunun üzerine yazıp kendimle çelişkiye düşmek istedim. Aslına bakarsanız tam manasıyla çelişkide sayılmaz, çünkü bir insan yazamadığında konu bulamıyor, konsanstre olamıyor vb. sebepleri vardır. Buna göre benim aslında birazda konusuz kaldığım rahatça şekilde anlaşılıyor. Fazla monoton bir hayattan daha fazlası beklenemez. Kendimi oyalamayı biliyorum ama sadece yalıtıyorum, elimdekilere veriyorum kendimi hayallerim bile suya gömülünce.

Sahi hayallerde bile kaybetmek ve vücudun da ki morfine bir gram daha ekleyip daha duyarsız kılar. Her gün olan biteni biraz daha kabullenip uzaklaşsanda aynı orada küfür edebilecek kadar da yakında görürsün. Yakındur, çünkü hayatın ta kendisinde sokağa adımınızı attığıktan bir kaç dakika içerisinde beyninizin algıladığı mesajlar ister istemez nüfuz eder. Sonuçta en sarhoş adam bile ne yaptığını bilir ama yaptıklarını kabullenmek işine gelmez. Biraz da bu misal.

Hem dışarı çıkıp yapıcak birşey bulamıyorsa insan oturur bilgisayar başına, en azından benim adıma işler bu şekilde yürüyor. Biraz oyun, biraz müzik ve kendine uğraş bulma telaşı içerisinde gün sonlanır. Çünkü bazen dışarı çıkmak için cesaret gerekir. Bunun yerine insan kendini birşeye kaptırmayı daha çok kabul eder. Akıl sağlığı yerinde hiç bir kimse canının yanmasını istemez.

Gülüp geçiyorsun bazen ben diyorsun, hehe ben, birşeyler bağdaştırıyorsun olucak he? olucak... hadi oradan!
İşte tam olarak bunları her seferinde yazmak istiyorsun, daha fazlasını, daha da fazlasını, herşeyi. Bu gözler yerine beyinden dökülen yaşlar. Tek çare biraz daha uyutmak, belki de sonsuzluğa.

Ya başından başlar ya da hiç...

2011-08-21T23:55:00.000+03:00

Değişim eğer başlıyacaksa ya ilk saniyelerinden kendini belli eder senin etrafındaki hiç bir şeye dikkat edemiyeceğin akıcılıkta gerçekleşir. Tam aksine hep birşeyleri bekliyorsan sadece beklemeye devam edersin.

Peki ne gerekli değişim için? Sadece doğru yer, doğru zaman yani Şans!

Ben kimim ki

2011-08-20T03:37:00.000+03:00

Fikir üretmekten ve uygulamaktan öteye gidemeyen biri...
Hayatı ilerletiyor gibi görünüp yerinde saymak da denilebilir.
Gerçi hayat herkese herşeyi sunacak diye bir garantisi yok.
Ama insanlarında elde edemediği halde hayatını sürderecek diye.

ya da kendini herşeyden yalıtmış olan halüsünasyonlar içerisinde dolaşan bir kafa olabilir.

Ayakkabı bağlarını sıkarsanız

2011-08-19T09:19:00.000+03:00

Sabah başınıza komik olaylar gelmesi olasıdır. Bu sabah benim başıma gelen gibi.
Bağları biraz sıktım diye ayakkabı ayağıma girmedi 15 dakika kapıda onları açmakla uğraştım resmen.

Yalnız ayakkabıdaki esnekliğede şaşmak gerekir. Bağları sıkınca ayağınıza girmeyen ayakkabı nasıl bir forma sahiptir.

Taksim ve berbat yönetimi

2011-08-18T22:13:00.000+03:00

Ben siyaset yapmayı sevmem. Çünkü bana, benliğime, ruhuma birşey kattığını düşünmem. Sonuçta işin içerisinde oynatamayacağımız taşlar üzerinden konuşmak pekte hoşuma gitmiyor. Realist bir insan olmamdan kaynaklı birazda. Fakat artık gözümün önünde istiklâl caddesinin içine edilmesin gönlüm el vermiyor.

Evet beyoğlunda oturan biri olarak oyumu Misbah Demircan'a vermediğim için binlerce kez şükrediyorum. Neden mi? Çünkü istiklâl caddesinden bir şeyler yapmaktan başka hiç birşey yapmıyor. Eskiden 2 senede bir de olsa şu asfalt dökülen, düzenleme yapılan yollar geldiğinden beri aynı berbat şekilde. Daha sayılabilecek bir sürü şey herşey rezalet.

Durum İstiklâl caddesine gelince orada da durum farksız.

Günün ortasında dükkanların çöplerini caddenin ortasına koymasına izin vermek
Arnavut kaldırımlarını söktürüp yerine şuan paramparça olmuş her yerinden su fışkıran iğrenç kaldırımları yaptırması ve halen bunun üzerinde doğru dürüst bir çalışma yapmıyor oluşu.
Çıkmaz sokaklardaki sandalyaleri kaldırmaları. Adı üzerinde çıkmaz sokak ve bunu güzelleştirmek adına yapıyormuşşşş.
Şimdi birde gürültüyü(!) önleyecekmiş. Yani sokak sanatçılarına izin vermeyecekmiş. Bunu okul okumamış biri söylese güler geçeriz ama böylesine ne denir bilemiyorum.

Eğer eylem düzenleyecek olsalar elektromu amfimi hiç yüksünmeden, düşünmeden alıp giderim. O zaman gürültü neymiş görsün. Sayın belediye başkanımız.

Gitar insanlar gibidir

2011-08-16T09:24:00.000+03:00

Önce sevmen gerek. Hangisini satın alacağını bilmen gerek. Onu nasıl ayarlayacağını ve bakımını yapacağını.

En önemlisi ondan güzel sesler çıkarmak için nerelere dokunacağını bilmen gerekli. Asla bir amatör gibi penanı tellerin içine sokup sertçe çekmemen bir ipek kumaş üzerinde dolaşıyormuşçasına üzerinde gezinmen gerek sana daha az direnç göstermesi için, daha iyi çalabilmek için.

Zaman gerekli öğrenmek için hiç olmadığı kadar sabır ve azim gerekli. Sevgi gerekli ve o sevgiyle her bir perdesini temizleyebilmek. Peki biz insanlara ne kadar zaman, sabır ve bazı şeyler için azim harcıyoruz?

Rüyalarda kalsam

2011-08-15T09:49:00.000+03:00

Bu sabaha karşı yaşadığım gibi hiç dönmesem ne varsa orada yaşasam. Herşeyi hatırlıyorum, biliyorum. Çünkü bunu ben istedim ama karşıma kimi çıkacağını ben belirlemiyorum. Buna rağmen sanırım hayatım boyunca yaşamadığım ve yaşama ihtimalimin düşük olduğu süper bir yaşamdı. Tek istediğimdi birine saatlerce bakıp onda kaybolmak.

Ne vardı yani uyanmasam. Sabah o moda takıntılı herifin takım üzerine taktığı gözlüğü götüne sokmak isteme hissi uyanmazdı ya da kendilerini dünyanın merkezi zanneden kadınlara herkesin yol vericeğini ve ben bunlarla biraz daha duruma sinirlenip. Biraz daha electric wizard dinlemek zorunda kalmazdım.

Durum böyle olunca insan uzun bir süre uyumak istiyor. Bilincini yarı açık halde bırakıp yaşam içerisindeki yaşayamadıklarını, yaşamak istiyor. Sen ne kadar da duruma dirensen, hayat olması gereken olmayınca mutlu olamayacağını rüyalar aleminde bile gösteriyor.

Aslında insan sadece yanına birini istiyor.