23 Temmuz 2015 Perşembe

Kalınca perdeleri kapatsam, orta karar bir seste psychedelic parçalarla öyle boşboş baksam oturduğum kadife koltuk üzerinden dört duvara, acaba kaybolur mu bütün bu anlamsızlık.
Bu yorgunluk biraz olsun uzaklaşır belki de

21 Temmuz 2015 Salı

Pek çok konunun beni köşeye sıkıştırdığını yeni bir mesai gününde bir kere daha anladım. Kesinlikle olmak istediğim o dünyadan fazlasıyla uzaklaşmıştım. Bu beni kendi alternatiflerimi planlamam konusunda gittikçe ateşlese de gerçekten ayağı yere basan bir durum olmayışı, kendimi kapısız bir evin içerisinden nasıl çıkacağımı bilmeden, özgürlük için hayaller kurup onları yaşamak gibi geliyor.

Tüm bunların yanında hayat bugün bana tek başına çok niteliksiz geldiğini düşündürdü. O cümleydi her şeyi başlatan, "aslında bizim bir planımız var" benim ise hep bir tarafım, biz tarafım eksikti. Belki de tüm sebebi buydu.

17 Temmuz 2015 Cuma

Hayatlar hep karmaşa, yaşanılanlar basitlikten uzakta ve yıpratıcılar.
Oysa ki bu kadar boktan şeylere hiç gerek yok.
Daha düz bir yaşam her şeyi yeteri kadar yansıtıyor.

Niye her şeyin altında bir şey arayan düşünce yapısı içerisinde insanlık.
Rahatlık sanki bir tarafımıza batar gibi...

1 Temmuz 2015 Çarşamba

Hayat belli dönemlerde vakit geçirmek için yaşadığın bir duruma dönüşebiliyor. Pek çok şey birden canını sıkınca bütün gün soyut bir yaşam umud ediyorsun.