15 Mart 2014 Cumartesi

Ben hiç korkmadım ölümden

Bu yüzden hep ölümüne sürdüm hiç korkmadım. Hız benim konuşmalarımdan çok daha fazlasıydı. Ben sadece kocaman sokaklarda hızlıca yürüyen bir bireydim. Yapmak istediğim şeyleri hayatımda toprağa gömüp kapatmış olsamda o kocaman sokaklar yürüdükçe daralabiliyordu.

Bugün halen içimde ufak bir duygu barındırdığımı farkettim. Beni nasıl olduysa zayıflatmıştı. Belki de ben o dik duruşumdan eser kalmasını istememiştim. Sadece bir süreliğine bitecek bir rüyanın içerisinde olmaktı tek arzuladığım.

O kadar büyük bir boşluk ki hayat tek istediğim orada gözümü kırpmadan süratlenmek. İçimdeki hırsı her ne kadar dindirmeyecek olsa bile bir süre yatıştırmak. Belirli zamanlarda küçük dozlarda kendimi sakinleştirmeye ihtiyacım olduğunun farkına varmam gerekiyor.

Elime geçecek her şeyi yumruklamak istiyorum. Çünkü hiç bir bok düzelmeyecektir. Aksine gittikçe daha da hırslanacağım.

1 yorum:

  1. Ben hep korktum ölmekten. Daha ziyade ölmekten değil de, sornasından, hesap kısmından.. Herneyse nasılsın ?

    YanıtlaSil