13 Mayıs 2013 Pazartesi

Farklılaşmak

Sokakta gördüğünüz normal insanlar gibi düşünmeyi bir türlü başaramadım. Onlar gibi kalıplaşmış bir hayat kurgusu hayalleri içerisinde normal bir hayat düşünmek, tahmin edildiği gibi sıradan ve kolay değil, aksine imkansızdı. Aslında her insanın yaşadıkları ile doğru orantılı düşündüğünü varsayarsak, mantıklı bir noktaya çıkmış olabiliriz.

Bu zamana kadar şunu öğrenerek kendimi geliştirdim. Herkes birilerine dokunmak zorunda değil. Sarılmak ya da evlenerek hayatını sürdürmek zorunda değil. Duygulardan arınmak, aslında bunlar gibi yine bir tercih çerçevesi içerisinde kalabiliyor. Her ne kadar genetik açıdan bir yerde patlak verse de gittikçe güçlendirilebilir.

Saçmalıklar silsilesine hiç dahil olmayacağım. Konuşulan her şeyi çürüttüm. Sahi, çıkarılan bütün ihtimalleri yok etmiş olmam Murphy'nin bile tahtını sallayabilecek güçte olsa da kendisine saygım sonsuzdur.

Hiç inancım yok. Beklentim yok. Umudum yok.
Böylesi daha güzel ve zahmetsiz.
Bütün insani duygular hiç bir işe yaramayan koca bir boşluktan ibaret olabiliyor.
Tabi bu sıradan insanlar için geçerli değil.

Ben özel biri filan değilim. Tek yaptığım biraz saçmalamak.
Fakat insan ne yaşar, ne görürse onlarla büyür.

Benim ise duygular ile pek işim olmadı. Kararlarımı hep mantıkla verdim.
O yüzdendir ki unuttum duygu durumlarını hiç lazım olmadılar.
Kimse de iki kelam edip sormadı.


2 yorum: