10 Mart 2013 Pazar

Bir gün daha geçti

Bir gün daha geride bırakırken, neyin kafasını yaşadığım konusunda kendime bile söyleyecek sözüm yok. Hayatı bu kadar sene yaşadıktan sonra bile halen içinizde beklenmedik soru işaretleri çıkabiliyorsa, insan kendi kendini köşeye sıkıştırmıştır. İnsan beklentilerinin karşılığını alamadığınız da başka bir yola sapmak isteyebiliyor. İşte tüm mesele de burada başlıyor.

Bu zamana kadar biraz inişli çıkışlı da olsa, işlerim fena gitmiyor denebilir. Fakat son zamanlar da bana karşı takınılan tavır, fazlasıyla canımı sıktı. Şimdilik başka mecralarda daha başarılı olabileceğimi düşünürken oralara giriş için elimden çokta birşey gelmeyeceği gerçeğiyle yüzyüze kalıyorum. Tam böyle düşünürken de aslında yaptığım işi sevdiğim gerçeği de yine kaçınılmaz bir şekilde bana bakıyor.

Ben öyle çok kariyer delisi, süper pozisyonlara getirilme hevesinde bir insan olmadım. Çünkü ben parayı amaç olarak değil, araç olarak görüyordum. Egolarımı ise insanlar ve işler üzerinde tatmin edip, kendimi bir halt zannetme peşinde olmadığımda aşikar bir gerçekti. Bu yüzden de standart bir çalışma çizgisi tek istediğim. Son 1 seneye yakındır bir türlü oturtamadım.

Şimdi ise yine bir bunaltı durumu içerisindeyim. Şunu özellikle çok iyi farkettim ki kurumsal firmaların bünyesinde iş yapmak. Pozisyon kaygısı olan insanlarla iç içe bir şekildeyseniz, dayanılmaz bir hal almaktan öteye gitmiyor.

Azıcık aşım, kaygısız başım felsefesi tam benlik.
Zaten göçüp gideceğimiz şu kısa Dünya'da neyin kavgası içerisindesiniz böyle a insanlık?..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder