2 Şubat 2013 Cumartesi

O fark neydi

Artık eskisi kadar konuşmak istemiyorum. Günlerim biraz daha sessiz sakin geçiyor. Her hafta bulduğum çeşitli uğraşlar ile semtleri gezip bulduklarımı alıp eve gelip dinleniyorum. Hafta içi desen kafamı işlere verip çalışıyor oradan direk eve geçiş yapıyorum.

Yapılabilecek çok şey var aslında ama sanırım benim azim mekanizmam tamamen iflas etti. Bazı insanlar hiç birşey yapmazken etraflarında bir sürü insan tarafından taktir görüp, farkediliyorken. Çaba göstermiş olup hiç birşey elde edemiyor olmak fazlasıyla can sıkıcı.

Olmuyor işte, hiç birşey olmuyor. Zaten artık etrafımda birileri olsun diye bende çaba göstermiyorum. Ama halen merak ediyorum. İnsanlara hitap edemediğim ne vardı? Herkesin yaptığı ve benim yapamadığım neydi?

Sanırım hiç bir zaman öğrenemeyeceğim.
Neyse koyver gitsin nasıl olsa öleceğim.

5 yorum:

  1. Sanırım biraz da şans işi bu. Ben de anlamıyorum gerçekten.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anladığım gün muhtemelen kitap filan çıkartmış olurum herhalde. Hayat üzerindeki şans çarpanım düşük sanırım.

      Sil
  2. Hayır şansım yok diyerek olumsuz konuşmayıda pek sevmem aslında ama görünen köy ve kılavuz ilişkisi işte.

    YanıtlaSil
  3. Belki de henüz bizim sıramız gelmemiştir. Ne olcağını da bilemeyiz ki. Hayat çok garip o yüzden ben de pek büyük konuşmaktan yana değilimdir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorun şu ki; bazı şeylerin zamanı geçtikten sonra sıra sana gelsede aynı tat olmaz. Her şey zamanında güzel.

      Sil