10 Şubat 2013 Pazar

Hayat anlamsız

Patlamanın eşiğine gelirsiniz. Ne yazdıklarınız keser sizi ne de söyledikleriniz. Fikirler beyninizin içerisinde dönüp dururken onları asla anlamlı cümlelere dönüştüremezsiniz. Çok yoruldum yine ve çok doldum. Hayatımda senelerce ağlayamamış olmama rağmen ilk defa oturup adam gibi ağlamak istiyorum. Belki biraz olsun boğazımdan itibaren her yerimi saran o düğümler çözülür diye.

Oysa öyle bir realistim ki halen bunun da bir işe yaramayacağını düşünüyorum. Sadece yanına oturup suratına bile bakmadan birileriyle konuşmak istiyorum ama koca şehir İstanbul'da pekte mümkün olabilecek davranışlardan biri değil. Zamanında deneyipte başarılı olamadığım girişimlerimde olmuştur.

İnsan hayallerini, düşüncelerini evirip çevirip kendine anlatınca bir yerden sonra sıkılıyor. Oturup yazıyorsun bir kenara ve tekrar ben okuyorum. Sonuç hep aynı yani. Peki çözüm arama yoluna gidersem nereden başlayacağımı hiç bilmiyorum.

Hayatta yalnız başıma kalmamak için pek çok yol denedim. Epey bir süre ne yaşadıysam yılmadım. Toparlandım. Hep ben güçlü adamım diye kendime gaz vermeye çalıştım. Pes etmeyi zayıflık olarak görüp olabildiğince uzaklaştım. Sonuç hakkında merakınız varsa söylemeliyim ki uzun bir süreden sonra değişmeyen bir yaşantı karşısında iflas bayrağınızı çekiyorsunuz.

Şimdi halen sahilde oturup simit'i bir tek martılarla yiyebilirim. Halen oturup kendimle dertleşir, problemlerime kendim cevap arayabilirim. Benim için yaşam oturup tek başına santranç oynamak gibi biraz.

Her neyse sonuç bu kadar çıkıyor işte içimdekiler. Dökemiyorum bir türlü, anlatamıyorum. Zaten anlatabileceğim kimse de yok.

Hayat bazen çok anlamsız.

2 yorum:

  1. Güçlü olmak, çabalamak, her şeye rağmen kendin için gülmeyi başarmak, devam etmek, pes etmemek zor evet ve yorucu. Ama biz bu hayattayız di mi? İnsan kendi kendinin doktorudur. Biz kendimizi değerli görmeye devam etmeliyiz. Kendimiz için çabalamalıyız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim kendimi değerli görmem çok anlamlı gelmiyor. Birileri değer göstermezse değersiz geliyor insan kendi kendine.

      Bu insanın kendi kendini taktir etmesi yerine. Yaptıklarından dolayı başkalarının taktir etmesi gibi birşey.

      Megolamanlıktan uzak.

      Sil