6 Ocak 2013 Pazar

Bu sefer başka

Bazen yazmak zorunda olduğun için yazarsın ki o kesinlikle belli olur. Eğer ticari bir amaç varsa işin içerisinde orada işler solabiliyor. Büyük baskılar, kaybedilen duygular olabiliyor. Ben en çok bana o yazma duygusu geldiğinde karamalama yapmayı seviyorum. Tabi karalama yapmak deyimi her ne kadar eskide kalsada durumu anlatmanın en güzel yollarından biri denebilir.

Oturup sayfalar boyunca yalnızlık ve etrafında bağlantılı birçok konuya değinerek kocaman bir olay kurgusu yaratabilir. Bunların üzerine bir kaç sayfa yazı yazabilirim. Tabi burada o kadar sayfalar yazmak için gerçekten olayın içerisinde kendini bulman gerek yoksa konu belli olsa bile havada kalan mevzular olabiliyor.

Bütün bunların dört dörtlük olduğunu varsayarsak en büyük sorun ise 600'ün üzerinde yazı yazmış olmama rağmen bunları bir türlü sağlam bir kolaj haline getiremiyor olmam. Bir konu üzerinde ne kadar farklılık yaratabilir ya da ne kadar değişik yerlere değinebilirsin diyebilirsiniz. Bunların tümünü yapabiliyor olduğumu düşünmeme rağmen oturup şunları derle deseler işte tek yapamadığım kim bilir belki de zorlamadığından kendimi beceremediğim bir konu. Hep istedim böyle güzel kolajlar çıkartmayı o bir gerçek. 200-300 yazı okuyup şöyle 50 sayfalık bir kolaj çıkartabiliyor olmayı.

Her neyse belki de şimdi zamanı değildir. Fakat kafama nereden geldiyse komik yazılar üzerine yoğunlaşma fikri var. Etrafta çok fazla devlet meselesi tartışır gibi tespitlerde bulunan insanlar var. Özellikle twitter ile çoğalan bu furya bir kesimde laf sokma meraklısı, aşk acısı üzerine yazan insanlarla garip bir karma haline geldi.

Bunların bir kısımı komik olma çabası içerse de gerçekten mizah kategorisinin yanından geçmeleri bile pek mümkün değil. Ülkede kişiye komik gelen bir olayı ya da o an komik olanların her yerde güldüreceği gibi bir inanç olmalı ki bu şekilde davranıyorlar.

Yazıyı biraz toparlamam gerekirse belki komedi üzerinede yazarım he? Nasıl olur?..

2 yorum: