18 Kasım 2012 Pazar

Belki de...

İnsan kalabalığın içerisinde biraz olsun anlaşılmayı beklerken, o kalabalık hep önünden geçip gider. İlgileniyormuş gibi aldatıcı bakışlar ya da laf atmalar saniyelik heyecanlara yol açsada endişelenecek bir durum yoktur. Yalnızlık ve sessizlik hemen arkasından devam edip gider. Boş boş etrafa bakarak oturursun öyle kimi zaman sırf can sıkıntısından ama yaptığın iş daha çok canını sıkmaya başladığında çekip gidersin kafanın estiği yere doğru.

Kimsenin sana önem vermediği gibi, kimseye de önem vermemeyi gün geçtikçe daha çok kavrarsın. Yürürken bunları düşünür, düşünürken ise delirirsin. O ince çizgi üzerinde sürekli gidip gelirken ruh halin etrafta ne olduğu umrunda olmadan davranırsın. Müziğin tüm ihtişamına ayak uydurup kaparsın gözlerini, arada bir önündeki insanlara çarpmamak için aralarsık ufak bir kısımını ve kolunu alabildiğine sallarsın o gitar ritimlerini tutturmak adına.

Oturup usulca koltuğuma diyorum zaman geçti, biz de yaşlandık be... Bir zamanlar aynı sıralarda oturduğun adamı bile artık güç bela hatırlıyorsun. Kendime gelip zor diyorum. Bu saatten sonra hayatımı oturtacaksam tek başıma kurarım. İnsan kavramını çıkartırım litaratürümden yerine artık kendi isteklerim ve hedeflerimi koyarım. Böylece kimse benim gibi bir herifi çekmek durumunda kalmaz.

Hem olur ya belki de sadece teşhis edilmemiş bir deliyimdir.


2 yorum:

  1. ben senin kadar bohem bi tip görmedim. of nedir bu ya kendine gel gez toz artık vallaha içim daraldı mert:d

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benimde bir o kadar ama keşke herşey gezip tozmakla çözülebilse

      Sil