14 Ağustos 2012 Salı

Tükenmiyor

Sabah ezanı yaklaşırken ben elimde djarum boş boş ne yapacağımı düşünüyordum. Gittim bir kaç yaprak içine kaynar suyu koyarken onun içine de karanfil koydum. O koku seni hatırlatırken herşey buram buram koksun istedim. Tek eksiğim koklarken gözlerimi hareket ettiremiyor olmamdı. Çayın dumanıyla, sigaranın dumanı bir olmuş havada dahi seni görüyordum.

Halen ilk günden farksız herşey, seni tekrar gördüğüm de vereceğim tepkiler her zamanki gibi aynı olacaktır. İnsanın seni görüpte mutlu olmaması mümkün değil. Mantığım bir gün el vermese dahi o deli gibi çarpan kalbi susturmak mümkün değil. Bazı şeyler hiç geçmiyor, insan alışamıyor. Belki de ben alışmak istemiyorum ama bitmiyor, tükenmiyor işte aksine her geçen gün içimdekiler dur durak bilmeden biraz daha güçleniyor.

2 yorum: