26 Ağustos 2012 Pazar

Biri saçmalasaydı

İnsanlar kendisiyle konuşmak isteyen insanları bile garip şekillerde ayırt ediyor. Bazen insanın sadece konuşacak birine ihtiyacı vardır. Konuşurken suratına bile bakmak istemezsin. Söyleceklerin ve anlatacakların asla kişileri işaret etmez fakat dolaylı yollarla yaşadıklarını anlatırsın. Hem o kadar bencilce de değil. Eğer karşı tarafta anlatmak istiyorsa dinler insan hem de çok güzel dinler.

Kendi kendime ne zaman konuşmaya değer bir insan olacağımı soruyorum. Benim ki basit bir istekten fazlası değil. Söyleyeceğim şeylerin çok fazla albenisi olmayabilir ya da çok pembe olmadıkları kesin. Fakat ben yalan söyleyemem ve hiç bir gerçekte pembe değildir.

Birilerinin benimle saçma şeyler konuşmasını çok isterim. Saçma gelebilir ama öyle, sebebi ise bir insan saçmalamak uğruna konuşuyorsa o kişi iletişim kurmak istiyordur. Ben hep saçmalayan taraf oldum ömrüm boyunca hatta sonra saçmaladığımı söyledim ama hiç taktir görmedim. Tabi takdir görmek için yapmadığım bir gerçek ama insanın çabasının görmezden gelinmesi gerçekten kötü bir histir.

Bazen seven birinin bile olmaması hafif kalır. Etrafınız da konuşabileceğiniz insanların olmadığı zamanlar olmadıysa boşverin zaten hiç birşey anlamanız mümkün değil.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder