15 Temmuz 2012 Pazar

Ne yapıyorum lan

İnsan bazen durup "ne yapıyorum lan ben" der. O an aslında her zaman yanlış birşey yapıldığın da değil, aslında öylesine alınmış bir kararın sonucu olabilir. Her ne kadar yaptığını insan kestiremese de hayatın farklı şeylerinin insana kattığı değer tartışılamayacak kadar fazla olabiliyor. Önemli olan herşey de olduğu gibi bununda dozunu ayarlayabilmek.

Özellikle metropol yaşantısında bir insanın yanına gidip adres sormak bile fazlasıyla ürkütücü olabiliyor. Mesela bir erkek asla bir kadının yanına gidip adres soramaz ya da otobüste son boş yer bir erkek yanıysa bazı kadınlar oturur bazıları ise ölümüne direnir. Bu durum tabi her iki taraf içinde çok değişkenli bir yapıya sahip olduğu için binbir çeşit örnek vermek lazım ama niye bu kadar ayrı kutup olduk orası hep kafamı kurcalıyor.

İşin asıl garip gelen tarafı yolda merhaba bile diyemiyeceğiniz birinin aynı ortamda bulunmak zorunda kalıp (okul gibi) tanışma zorunluğundan tanışılmış insanlara karşı canciğer kuzu sarması kesilmesi, yapılabilecek en samimi ve abes hareketleri peşi sıra yapmasının ardından dışarıda ki herkesin sapık, hırsız, kötü kişi sıfatına büründürülmesi ve ya kendini üstün görme çabası anlam veremediğim pek çok şey içerisinde yer almaya devam edecek.

Bu konuda ki tek tezim biraz narsisizm ve egolarla yoğrulmuş günümüz insanları. Neden böyle bir şeye ihtiyaç duyduğu mevzu bir yana, nasıl bu hale geldiğimiz zaman zaman düşündürüyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder