9 Haziran 2012 Cumartesi

Ben karanlık adamıyım

Ben karanlık adamıyım. Her zaman akşamları daha yaratıcı olmuşumdur, daha fazla şey düşünmüşümdür. Hatta bambaşka biri olmak için bile en iyi zaman dilimidir. Güneşin çekilmeye başladığı her süre gün gittikçe güzelleşmeye başlar. Arka fonda biraz haykırış yüklü müziklerle insanı kendinden geçiren bir gün aslında o an başlar.

Bir taraftan hayatta neler için geç kaldığını neleri yaptığını ölçer tartarsın, diğer taraftan bunları tek başına düşündüğünü farkına varırsın. Aslına bakarsan karanlık bir bakıma insanın kendiyle yüzleşme biçimidir ve ondan asla kaçamazsın. Gelir seni her gün bulur. Bazen en büyük huzurun, bazen ise ızdırabındır.

Karanlık demek aslında umutlarının başlamadığı gibi tükendiğinin de en büyük kanıtı olur. Belki bu yüzdendir yaşanılan ızdıraplar ömrün bir gününün daha boşa geçmesi ve insanın bu konuda hiç birşey yapamaması.

Hayır bir insanın hayatı uğraştığı şeylerle asla dolmaz.
Bir insanın hayatını anlamlı kılan şey sadece başka bir insanın fikirlerine ve yaptıklarına değer vermesinden başka birşey olamaz.

Bu karanlık bir gün beni gömecek biliyorum.

2 yorum: