30 Mayıs 2012 Çarşamba

Karmaşa


Hayat bizim çözemediğimiz kadar garipliklerle dolu şekilde ilerliyor. Aslında bizim elimizde hiç birşey yok iken yeşerttiğimiz küçük umutlarla neşeleniyoruz. Gariplikte biraz burada başlıyor. Hiç birşey aslında değişmiyor sadece ağıza çalınan bir parça baldan ibaret yaşamak istediklerin ama oysa ki sadece hayallerinde yaşadıkların ve gerçek bu kadar yakınken hayallerle yaşamak insanın hayatına huzursuzluk verecek kadar karmaşa yaratmaya yetiyor.

Kararlarınızı uygulamaya koyduğunuz da karşınızda ki insan faktörü yani sizin iradenizden bağımsız şekillenecek bir sistem devreye giriyor. Hepsi farklı reaksiyonlar alabileceğiniz bir sürü insan var. Oysa ki kimi zaman en büyük derdiniz biraz konuşmak olduğunda bile yanınıza tek bulabileceğiniz kişi bankta tek başına oturan yaşlı amca oluyor.

Etrafındakileri sürekli uzak tutan bir bünye pek çok zaman normalden fazla ilgi çekebiliyor. Biz insan denilen mahlukatın ne kadar dengesiz bir bünyeye sahip olduğunun en büyük açıklaması sanırım.
Oysa biraz ilgi bir insanı yaşatmaya yeter.
Biraz daha fazlası ise huzur verir.

Sanki gerçekleşmeyecek bir hayali kapılmak gibi tüm bunlar. Kimse hayatın da bir sefer olsun mutlu olacak diye birşey yok, bunu haketsen bile hayatın kendi kuralları var.
Sevilmek işte bu kadar imkansız, bu kadar zor.

2 yorum:

  1. Ama herşeye rağmen bu belirsizlik, bilinmezlik değil mi yaşamaya değer kılan? Sevmek bence sevilmekten daha zor...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet bazen biraz önümü görseydim derim çoğu zaman. Bir kadın için elbette sevmek daha zor çünkü erkek gibi seçilen değil seçensiniz.

      Sil