4 Nisan 2012 Çarşamba

Tek birşey

Bu aralar canım cok yanıyor. Ne anlatılacak cinsten, ne de insanların anlyabileceği cinsten birşey. Sadece anladıklarını zannediyorlar ama baktıkları sadece kendi pencelerinden ibaret. Artık acı yok diye kendimi avutuyormuşum meğer sadece basit şeylerle yeniden bu kadar etkileneceğim aklımdan geçmezdi.

İlk defa elimde değil. Bu bedenimi saran acıyı farkında olmadan bir hastalık gibi kaptım. Yine kırıldı direncim, yine saçmalıcam. Artık birşeyler düzelsin çok fazla şey istemiyorum tek birşey tek...

6 yorum:

  1. Seni anliyorum bile diyemem bu durumlarda, o kadar bilmem yani ne denir diye, ben de uzgunken bisi denilmesin isterim genelde zaten, dinlensin anlattiklarim yeter derim cogu zaman. O yuzden yardimci olmak isteyip olamazsam bile dinlerim bilesin. Mailim mailinde :) iyi ol. Hep iyi ol.

    YanıtlaSil
  2. Hoş geldin benim dünyama :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Farklı gözükmüyor diyorsun he?

      Sil
    2. Bakk yaa gene başlamışızz hayat her seferinde farklı bir şey gösteriyor sonunda da acıyı avcunun içine koyuyor belki ama gene de hayat nefes almanı sağlıyor bununla bile acını hafifletebilirsin ya da çok polyanna oldum, bunun yerine demem o ki hayatın acıttığı canın bir şekilde seni güldürüyor yaa sen onu süregelen bir hale getirirsen o zaman acı aza iniyor; ama yok olamıyor. Saçmaladım; ama eskiden yazardım şimdi de yazayım dedim...=)

      Sil
    3. Mazoşistlik tanımlaması gibi olmuş biraz

      Sil
  3. Acıların benden uzak olmasını sağlamaya çalışıyorum; ama ondan kaçamam savaşırsam daha da kaybederim, o yüzden acının iyi yanına bakıp gülüp geçiyorum ya da belirli zamanlara bölüp ardından da gülümsüyorum. Yıpratıcı gibi dursa da evrene iyi yanından bakarsan bu tanımlamaların hepsi kaybolup yerine yüzünde ki huzurlu bir mutluluk kalır.

    YanıtlaSil