8 Mayıs 2011 Pazar

İnsan garip

Bazen omuzlarında yük hissedersin. Önünde yapıcakların bellidir ama kafanda ne kadar yapabileceğinle ilgili korkular vardır. Okullarda sınav öncesi yaşanan heyecan gibidir. Çalışırsın ama soruların bildiğin yerden gelip gelmiyeceği meçhuldur, dahası okulu bitirip bitiremiyeceğiniz. Etrafındakilerle konuşarak omuzlarındaki yükü boşaltmaya çalışırsın büyük oranda da etkili olur.

İnsan geleceğinde yapması gerekenleri bildiği halde aynen bu şekil de yaşadığı dönemleri geçerken endişe duyar. Kimilerinin endişeleri yerli kimilerinki yersizdir ama sonuç olarak insan denen varlığın başka bir bireyin etrafınızda dolanması bile size sanki hiç bir işeyin aksi gerçekleşmiyecekmiş hissi aşılamaya yetebiliyor.

Garip bir muhteviyatımız var. Bir başkasının yanında olduğunu bilmek, hatta bir insanı düşünmek bir insanın mekanizması olan beyni doğrudan etkileyerek moralini düzeltebiliyor, belki de hayatını değiştiriyor. Peki ya hiç ders çalışmaktan fazla desteğe ihtiyacınız olduğu zamanlar oldu mu?

2 yorum:

  1. en iyi sen bilirsin olmaz mı? az bişi destek kimseye batmaz.. dost blogger.)

    YanıtlaSil