29 Mart 2011 Salı

Bir el uzandı

Komiktir bugün başıma gelen bir o kadarda hoştur. Ara ara manyak gibi tekrarlarım bu olay ve aklınıza gelebilecek olan bir sürü tehlikeli şeyi. Çünkü benim hayatımda diğer insanlar gibi düzgün giden şeyler yerine hiç gerçekleşmeyen basit bir isteğim var hayattan. Her insan gibi sevilme duygusunu içinde barındırmaktan fazlası değil bu.

Yine bu akşam ofisten çıkmış evime gitmek için metroya binmek üzere istasyona indim. Metronun ışıkları görünüyordu. Ben her zamanki gibi etrafta geziniyordum. Sarı çizgiye yaklaştım, geçtim ve adım adım daha yaklaştım. Metro süratle yanımdan geçerken aramızda sadece bir milim vardı. Hani derler ya ölümle yaşam arasındaki ince çizgi. İşte tam o çizgi vardı aramızda metronun süratle geçen vagonlarıyla ve o hafif ama garip serinlik vuruyordu yüzüme. O kadar fazla yaklaşmıştığımı farkeden bir kadın uzaktan parmak uçlarıyla dirseğimin iç tarafına doğru bastırarak beni kendine çevirdi ve başına yan tarafa eğerek yapmamalısın böyle bir şey der gibi bir ifade içerisindeydi. Gülümsedim ve acaba bir insanı önemsediğinden mi yoksa içinin kaldırmadığından mı yaptığını bilmiyorum ama ben insanları önemsediğine yoruyorum.

Böyle insanların olduğunu görmek gerçekten güzel.

2 yorum:

  1. kesin kulaklıkla son ses müzik dinliyodun ve o kadar yaklaştığını farketmedin :S dikkat et yav şakası olmaz :S

    YanıtlaSil
  2. Kulağımda kulaklıklarım vardı evet ama son ses müzik dinlemem çünkü dinlediğim müzik yeterince sesli.

    Fakat yaptığım davranışın sonucuna kadar bilinçliydim.

    YanıtlaSil