29 Ocak 2011 Cumartesi

Değişen

Değişen sadece benim hal ve tavırlarım üzerimde oluyor. Hani insanlar çokça bahseder yolunda gitmeyen şeylerin üzerine düştükçe doğru gitmeyebileceğini. Oysa ki ben de buradayım, koltuğuma oturdum ve öylece etrafı süzüyorum boş gözlerle. Kafamın içerisi alabildiğine boşluk içerisinde, bu hal durumu bugüne ya da yarına endeksli değil aylardır bu şekilde ne değişti peki? Koca bir hiç denilebilir. Sadece biraz daha alıştın olan bitene.

Bu haftasonu acaba dışarıda birşeyler yapılabilir mi diye düşündümde her zamanki gibi girişimler sonucunda hiç birşeye ulaşamayan ben öyle boş boş hareketler içerisinde gittiğim kurs yolundan abuk sabuk şekilde oraya gitsem mi? şurada otursam mı? bir şeylere baksam mı? gibi bir sürü soruyla oradan oraya gitme istekleri anlık şekilde oluşsada ben hiç birine yanaşmadım. Sevmesemde bu durumu isyan etmedim. Yaptığım tek şey kulaklığımı takıp bu benim otobüsüm mü? şeklinde yola bakmaktı.

Marketin birinden biraz çikolata, bisküvi, cips, içecek ve çiklet aldım. Boş boş bilgisayar karşısında otururken ara sıkıntılarda bünyemi oyalayabilmek adına mideyi yormak tek çözüm gibi duruyor.

2 yorum:

  1. hey çok bıkkın bi haldesin.acaba sevgilinin eksikliğinden mi kaynaklanıyor bütün bunlar?? bence öyle.

    YanıtlaSil
  2. Doğru, sevgi ve ilgi eksikliği.

    YanıtlaSil