21 Aralık 2010 Salı

Son zamanlarda

Blogumu artık kısacık notlar tuttuğum bir defter haline getirmişim. Uzun yazıların biraz daha zor okunuşundan tut, artık içinden fışkıran o duygu selinin biraz daha yoğun kıvama gelerek pıhtılaşmasından olsa gerek. Bir insana artık yazmak ya da anlatmakta yetmiyorsa ne yapabilir kestiremiyorum. İşlerinde yoğunlaşmasınıda bir bakıma bahane ederek kendimi iyice salmışım. koca 2 ay içerisinde artık sakallarımı bile kesmez olmuşum ve halen bu durumuda yadırgayan birileri bile olamamış. Soğuklarında gelmesiyle dışarı çıkma hevesi kursağında kalıyor insanın artık ve yüzlerce müzikle bön bön ekrana bakarak koca bir günü heba ediyorsun. Eskisi gibi kafamı yastığa koyduğum andaki huzur bile beni terketmiş, gitmiş.

5 yorum:

  1. çoğu insanın hayatını özetlemişsin sen

    YanıtlaSil
  2. bilgisayar ile haşır neşir olmak çoğu zaman çoğu kişi için yatmadan önceki huzuru öldürmüyorsa ben ne olayım.Zaman programlama açısından ben de tam tersini yapmaya başlıyorum,günlük defter yerine tam içimdeki coşkunun olduğu en yoğun yazma hevesi sıralarımda gelip bloga yazacak olma fikrime vardım.Öteki türlü hrgün yazmaya kalkınca hiçbir işim yetişmiyordu günlük hayatta.yarım yamalak bir insan olup çıkıyordum

    YanıtlaSil
  3. @Lethe
    Çoğu insan etrafında birileri varken yalnız olduğunu düşünür ve ne istediğini bilmez.

    Ben yalnız olduğum için yalnızlığı yazıyorum ve istediğimide bilerek.

    @çizer
    Ben yazılımcı olduğum için bilgisayarla ister istemez haşır neşirim. Bana formülün ne? =)

    YanıtlaSil
  4. uuu daha betermiş,ben formülsüz kalıyor halime şükrediyorum o zaman :)

    YanıtlaSil
  5. @çizer
    Birine yardımcı olmak zevkti =))

    YanıtlaSil