27 Ekim 2010 Çarşamba

Uğraş

En kötü şeylerden biri insanın uğraşsız kalması ya da elinde ki uğraşlarından sıkılması. Sanki hayata boşuna gelinmiş havası uyandırıyor insanda bu duygu. Üzerine devam eden bu durum sıkıntı ve onun tetiklediği belki de uyumak, bir şeyler atıştırmak şeklinde evrim gösterebiliyorlar. Genelde ömrümüzün hep bir anları bu şekil de heba etmek durumunda kalmışızdır.

Bu girişi yaptıktan saatler sonra düşündüm ki bir insanın gerçekten uğraşıcak hobileri olsa bile yine de vuruyor hayat seni miğferden geçen mermi gibi. Kalıyorsun olduğun yer de öylece beynine halen oksijen gidiyor o sırada ama gitmesin istiyorsun sadece saçmala ve kurtul ama olmuyor. Elinde zaman geçirdiğin şey bile seni hayatın etkilerinden kurtarmak için fazlasıyla aciz kalıyor. Güzel hayat denilen şeyin sadece boktan bir polyannacılık oyunundan başka birşey olmadığını gösteriyor her defasında. Yoksa oradan hayat halen güzel mi gözüküyor?!.

Şu 29 ekim arifesinde 3 gün tatil olmasına rağmen ne yapıcağımı bilememekteyim. Bazen tatil olmasını istemeyecek kadar sıkılırsın. Basit bir can sıkıntısı değildir bu ötesinde bir yalnızlığın sıkıntısıdır. Yalnızlık sizin tahmin ettiğiniz gibi arkadaşlarınızla buluşup ayrıldığınızda yaşadığınız ya da etrafınızda kafa dengi insan olmadığı için söylediğiniz yalnızlık değildir. Yalnızlık elin kolun bağlı adeta deli kıyafeti içerisinde çaresizce dört duvar arasında dönüp dolanmaktır. Kaçsan bile kimse senin üzerinde ki deli gömleğini çıkartmayacaktır. Yapıcakları tek şey kaçtığın yeri arayıp seni o deliğe tekrar tıkmaktan öteye geçmez.


5 yorum:

  1. insanı asıl delirten şey yalnızlık, yalnızlığı çekilmez kılansa yalnızlığa başıboşluğumuzla yalnızlık ekleyen kendimiz. o deli gömleğini üstümüze biz geçiriyoruz aslında sonra da birileri açsın diye bekliyoruz. istesek parçalayıp çıkamaz mıyız içinden?

    YanıtlaSil
  2. Her seferinde ihbar yiyorsun.

    YanıtlaSil
  3. biz de ihbar edenleri yersek sorun kalmaz :p ne de olsa deliyiz

    YanıtlaSil
  4. Öyle yapmak gerek sanırım =)

    YanıtlaSil
  5. yalnızlık kaçılan korkulan bir şey.dedgin gibi o iç sıkıntısının resmi hali yalnızlık bence de.yalnızlık ne kadar gerçekse onunla başedebilme yeteneği de bir o kadar gerçek diye düşünüyorum.özetle benim kafama da en çok takılan durum şu pis şey
    http://imgeselzihin.blogspot.com/2010/09/yalnzlk-ve-ozgurluk.html

    YanıtlaSil