2 Eylül 2010 Perşembe

Yavaş, sakin...

Bu kelimeler bütününü o kadar sık duyabiliyorum ki yer yer. Hatta şu aralar ard arda gelmekte. Kafamın içerisindekileri anlatırken öyle yoğun birşey fışkırıyor ki karşı tarafta ki insan beni anlamakta güçlük çekiyor. Bu yazısal bir anlatımla mümkün değil tabi herşey okuyucunun süratine bağlı. Ama konuşurken bir an önce anlatıp kurtulmak istiyor sanki insan.

2 yorum:

  1. bana da sık olur. uykuya dalmadan önce gıdıklar bazen. en gıcığı o.

    YanıtlaSil
  2. Ovvvv, kesinlikle. Uyutmazlar aksi gibi. Sonra niye uyuyamıyorum derken bulursun onları atmaya çalışırsın.

    YanıtlaSil