28 Temmuz 2010 Çarşamba

Çekiniyor bazen insan

Hayatım da bu olayı oldukça sık yaşıyabiliyorum. Ciddi bir bünyenin getirdiği dez avatajlar arasında mı kategorilendirmek gerekli bilemiyorum ama en azından belli bir noktaya kadar ve belki de bazı şeyler için her zaman yapma gereği duyduğun bir davranış çekinme. Birşeyler ağızdan çıktıktan sonra bunun pişmanlığını yaşamak yerine bir kaç kez daha düşünüp öyle söylemek.

Bir insan ile diyalog kurarken onun düşüncelerini sezgileyip olabildiğince kısa süre de doğru cümleyi yakalaman gereklidir. Yaparsın, konuşursun kendini kaptırıp. Bazen karşında ki insan senin için o kadar önemlidir ki dönüp sorarsın sıkılıp sıkılmadığını ya da yanlış birşeyler söyleyip söylemediğini. Fakat işler tam tersine işleyebilir. Karşındakinin görüşü sana değer vermiyen bir nitelikte ise söyliyeceğin sözler ukalalık sıfatıyla söndürülmeye çalışılacağı apaçık bellidir.

Öyle bir çekinirsin ki bazen tüylerin diken diken olur. Ağızdan çıkmaya hazır her söz beyinde tasarlanıp adeta kalbinin içerisindeki süzgeçten geçerek, her bir harfi hissederek bedeni terk eder. O kelimelerle süslersin karşındakini gözünde her kabul ettiği kelimende. Öyle büyüleyici bir hal alır ki bu durum beyninde ki kontrol mekanizması saçmalar. Kafandan geçen en önemli şey ne olursa olsun karşındakinin sana sunduğu bu büyüleciliği bozma.

İşin en ürkütücü yanı da bu olsa gerek. Nasıl bir markette alıcağın ürünün fiyatının kasa da doğru çıkma oranı yüksek ve buna emin olduğumuz kadar yapıcaklarımıza da eminizdir. Fakat ne kadar emin olsakta korkutucu bir pay vardır. Biraz yüzleşmek gerekir. En azından kasaya gittiğiniz de olay çıkartmak yerine cebinizden varsa bir miktar parayı daha uzatıp sessizce ayrılmayı bilmek gereklidir. Çünkü bazen böylesi ne orada ki kasiyerin bütün gününü size içinden küfür ederek geçirmesini sağlıyacak ne de sizin basit bir insan hatası için beyninizi boş yere çalıştırmanıza değecektir.

Fazla uzatıp okunmaz bir hal almasını istemiyorum. O yüzden yazıyı şimdilik burada keseceğim. Kimbilir belki daha iyi duygularımı kelimelere döktüğüm bir gün de yenisini yazar ya da devamını getiririm. Şimdilik benden bu kadar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder