26 Haziran 2010 Cumartesi

Niye böyle lan!

İçimi dökesim var. Niye benim de etrafımda çokça insan var diye aslında sormuyorum fakat niye etrafımda bir kaç insan yok diye soruyorum. Niye oturduğum bölgede aklı başında insanlar yok diye soruyorum. Niye herşey bu kadar monoton diye soruyorum. Niye basit bir çevre bile edinemiyorum.

Gerekli herşeye sahipken benimle iletişim kuran hiçbir insanı rahatsız etmezken niye nasıl bulamıyorum bir grup yeni insan. Çıldırmak üzereyim galiba bu sorularla boğuşurken.

6 yorum:

  1. Sanırım arkadaş edinmek için ilk yol, bi arkadaş edinirken ona çok arkadaşın varmış gibi davranmak.
    Bi insana nadir olduğunu hissettirince o genelde buna göt kalkmasıyla karşılık veriyo.
    Bu da bi kısırdöngü halini alıyo bi yerden sonra. Bu zinciri kır bi an evvel...=)

    YanıtlaSil
  2. Öyle bir insana güvenip yanında tutmak ne kadar mantıklı peki? Sömürülmek güzel olmasa gerek

    YanıtlaSil
  3. Herkesin içinde şeytan da melek de var.
    Bazen bizim de havalandığımız, karşımızdakinden kendimizi üstün tuttuğumuz olur farketmesek bile.
    Ama onu sevmediğimiz anlamına da gelmiyo bu.
    Ama tabi ki de yıllarca sürücek dostluk istiyosan, 2 tarafında olduğu gibi davranması lazım.
    En basitinden bile çevrem yok dedin diye öyle söledim ben.

    YanıtlaSil
  4. Önemli olan dostluk değil mi zaten kendini kandırmadan?

    YanıtlaSil
  5. Önemli olan dostluk tabi ki. Ama her zaman kolay değil dost bulabilmek.
    Bu dediklerim sadece vakit geçirebileceğin bi çevre için.
    Dostluğun böyle reçeteleri olabileceğini sanmam...=)

    YanıtlaSil
  6. Dost olmadan önce arkadaş olman gerek ama =)

    YanıtlaSil