19 Mayıs 2010 Çarşamba

Günler geçip giderken

Günler nasıl geçip gidiyor algılayamıyorum. Hergün bir sokak arasına saklanmış korku, sıkıntı, stres, moral bozucak şeyler beni bekliyor gibiler. Oysa ki her sabah ben ve bir çok insan ya bugün evet hiçbirşey değişmeyecek yine o monotonluğu yaşıyacağına dair ruh haline gömülüp kılımızı bile kıpırdatmak istemiyor hiçbirşeyi gerçekten isteyerek yapmadan kendimizi bu hayattan olabildiğince soyutlamaya kapılar üzerine kapılar kapamaya başlıyoruz.

Belki biri gelip tam o umutsuz anınızda kapınızı tıkırdatıyor ilk başta gözden bakıyorsunuz bir kaç dakika inceliyorsunuz. Daha sonra içinizde bir heyecan oluşuyor içeri almadan önce kafanızda bir profil oluşturuyorsunuz yavaşça bulunduğunuz yerden kapıyı açmaya başlıyorsunuz. Bir taraftan düşünüyorsunuz diğer taraftan geri dönmesin diye acele etmek istiyorsunuz. Ama kapı tutukluk yapıyor. Gözden bir kere daha bakıyorsunuz arkasını döndüğünü gördüğünüzde var gücünüzle asılıyorsunuz kapıya, adeta sökercesine zorluyorsunuz. Bunu duyup geri dönüyor ama halen kapı kapalı. Yaşanılanı anlar gibi kapının açılması için o da destek oluyor. Kapı açılıyor arada küçük bir sınır kalıyor, küçük bir adım herşeyin farklılaşması için ama diğer taraftan sen kapıyla uğraşırken ocakta unuttuğun yemek çoktan dibini tutmuştur. İlla ki bir aksilik olucaktır!

Yankılandırırız hep sıkıldığımızı şundan, bundan ya da herşey ama herşeyden. Belki de sıkıldığımız şeyleri değiştirmek için kafa patlatırız kimi zaman sonrasında dayanamayıp dumanlandırırız bir güzel göz gözü görmez o an gırtlağına ve ciğerine oturur aynı zamanda duman hissedersin sonuna kadar, oysa ki ertesi sabah kalktığında yine aynı şeyleri yapıcaksındır. Ne zaman buna bir dur diyeceksin ya da farklı olan nedir. Bunlara ne zaman karar vericeksin bilinmez.

Öyle bir denge var ki birşeyler yapabilmek istemenizle başlar herşey gerekli olanlardan en önemlisi paradır. Bunu nasıl edineceğinizin yollarını arar durursunuz. Bulduktan bir kaç gün ya da bir kaç ay sonra öğrenirsiniz ki size verilen para karşılında sizden aslında yapabileceğiniz şeyler alınır ve durup düşünürsünüz eğer elimde para olmazsa birşeyler yapamam ama verildiği süreç içerisinde benden beklenileni yaparken zaten yine birşey yapamıyor oluyorum. Böyle bir kısır döngü içerisinde ve bu sistemin alt çarkları arasında dönüp duruyor herşey.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder