7 Nisan 2010 Çarşamba

Vakit geçiyor

Bir türlü vakit geçiyor. Sıcak bir dün'ün ardından bugün beklentilerin tersine karanlık ve kasfetli bir gündü. Yağmur yağıyor, hava olabildiğine kararmış ve daha da yağıcam sinyali veriyordu. Oysa hava çok da soğuk sayılmazdı. Fakat ıslaklık ve şemsiyenin verdiği hammalık duygusu bazen dayanılmaz olabiliyordu.

Kulaklık kulağında yolculuk yapan bir kadın dikkatimi çekti inmek üzereyken. Öylesine dalmıştı, öylesine salmıştı ki kendini her halinden belliydi. Benim de bir an canım müzik eşliğinde böyle bir yolculuk istedi ama imkansızdı.

Bir insanın birşeyden şikayet edip yapmaması gerçekten kötü birşey ama birşey yapmaya çalışıp ne teşvik edici bir unsur olmaması ya da bulamamak, bulsa bile olmaması kadar berbat birşey yok.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder