19 Nisan 2010 Pazartesi

En kötü tarafı

Yalnızlığın en kötü tarafı nedir biliyormusunuz? Birşeyler yaşasanız dahi, birşeyler hayal etseniz dahi bunları kimseye anlatamayışınız. Sonrasında beyin ufkunun ilerliyerek şizofreni ve benliğiniz arasında gidip gelişiniz. Şizofreni diyorum çünkü patlama noktasına geldiğinizde olayları kendi kendinize anlatmaya başlıyacaksınız. Bir tarafta siz, diğer tarafta objektif düşünebilecek hatta çoğu zaman taban tabana zıt bir mantık kurmanız lazım. Bunun karşılığında yine kendinizi savunmanız gerek. Her biri için öyle kriterler, öyle ihtimaller çıkarmanız lazım ki tam bir beyin fırtınası oluşması lazım. Zaten yalnızlığın bastırdığı irdeleme duygusuyla tavan yapan düşünceler atlatamama ile birleşince uykusuz geceler yaşanabiliyor. O yüzden zordur yalnız insanın deşarjı haftalarca, aylarca oturup konuşsan durmaz konuşur. Çünkü o kadar çok konuşacak şeyi vardır ki, içten iç'e dırdırcı ilan edilir, içten içe çok bilmiş ilan edilir. Yaftalar olucaktır kendini göstermeye çalışıyor diyerek, doğru bir insanın etrafında kimsenin olmamasını düşünemiyorlar abesk geliyor onlara.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder