15 Mart 2010 Pazartesi

İnsanların hayat dediği şey...

Biz insanların hayat dediği bu varoluş içerisinde normalde olabilecek ama görmediğimiz için farklı gelebilecek belki de bir sürü şeyle karşılaşıyoruz. Aslında var olan birşeyi yaşamamış olmak bizi hayrete düşürebilecek kadar basit oluyor. Aynı zamanda çok mucizevi bilr olaya hassiktir oradan diyerek geçiştirebiliyoruzda. Fakat herşeye rağmen birşeyler yaşanıyor ve hiçbir zaman ders çıkarmıyoruz sadece herkes sanıyor.

Televizyonlar da binlerce ölüm haberi, bizim evdeki ahali etkilendiklerini, içlerinin bir hoş olduklarını, izlemek istemediklerini söylüyorlar. Etrafta ki insanlar bir bir ölüyorlar! Evet ölüyorlar, "hayatlarını kaybetti" psikoloji safsatasından sıyrılmış bir şekilde gerçeğin en acı hali bir insanın ölümü bunu dillendirirken farklı bir uslup kullanmaya gerek yok. Ben ise sadece acımasız gözlerle bakıyorum istifimi bozmadan, yorumlamadan.

Hayatında az acı çekmiş insanlar için en büyük acı'dır ölüm acısı çünkü ellerinden var olan birşey bir güç almıştır. Alışık değilsindir böyle şeylere yadırgarsın, üzülürsün. Çünkü kaybetmek duygusunu kimse yaşamak istemez oysa ki hayat kumarın en büyüğüdür. Her seferinde onu ortaya koyarsın hem de her dışarı adım attığın anda.

İnsan oğlu zıt duyguları yaşamadan birşeyleri anlıyamıyor. Dünya üzerinde ki en büyük acıların ilk sırasında bir insanın ölümü yer almakta kimbilir belki de haklılardır ama hiçbir acıyı birbirine karıştırmadıkları sürece...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder