13 Mart 2010 Cumartesi

Huzur geldi biraz oturduk konustuk...

Gerek işlerin yoğunluğundan bununla birlikte kafamın yoğunluğundan ve birşeyler yapma isteğiyle günler kendiliğinden geçip giderken sanki kendi huzurumla bu konuda anlaşmaya gider gibiyiz.

Birgün birşeyler yapmak için atakta bulundum yine fazla değil bir kaç hafta önce kursla ilgili birşeyler soracaktım biraz da kitaplara bakıcamtım sadece oysa ki böyle de oldu ama bir farkla aldığım kitabın beni bu denli huzura itip yalnızlığımı biraz daha bağdaştıracak bir unsur olması aklımın ucundan geçmiyordu. Herşeyden habersiz yürüyordum o akşam istiklâl'de hava fazla soğuk sayılmazdı biraz hızlı yürümemden dolayı ve çıktığım ortamın sıcaklığından dolayı bünyemde ki harareti dindirmenin tek yolu dizlerimin az birşey yukarısında biten montumun önünü açmaktı. Kafamda uçuşan fikirlerle yürümeye devam ediyordum. İstikamet belliydi eve doğru otobüsüm geldi kitaba ilk ve en sıkıcı kısımına başlamak için güzel bir vakit olabilirdi. Eve gidene kadar en sıkıcı kısımını bitirmiştim bile ertesi günü ofise giderken yanımda götürdüm hem oradan da çıktığımda biraz kafamı dağıtacağını düşünüyordum.

Haftasonu olmuştu bu kadar fazla etkilendiğim bir kitap hatırlamıyordum hava fena değildi kafamda ise bir tek güzel fikir vardı kitabımı elime alıp güzel bir yerde oturup kahve eşliğinde kitabımı okumak. Yaptım mı? Evet müthiş dinlendirici bir gün olmuştu benim için gerçekten hayattan biraz daha zevk almaya başlamıştım diyebilirim. Tekrar ev'e doğru giderken bile kendimi kötü hissetmiyordum.

Ertesi hafta yine tekrarladım bunu süper bir duyguydu haftasonları dışarıda olmak yanında kimse olmasa bile sarılabileceğin ve oracıkta tükenmiyecek birşeyinin olması, insanları izliyordum kimisi laptop'unu getirmiş çalışıyor. Kimisi makale yazmaya çalışıyor, karı koca hava almaya çıkmış insanlar, arkadaşını kapıp okuldakileri çekiştirenler, can sıkıntısından anca etrafdan iş çıkarmı diye bakış atan kişiler, eğlenmek için gelmi bir grup d-slr fotoğraf makinesi sahibi insan çeşit çeşittiler.

Peki bu yazıyı yazarken şuan ne yapıyorum? Bu hafta ofise gelmiş olan laptop'umla gezmeğe çıktım. Biraz işlere bakabilecek kadar güzel geçiyordu. Artık dışarı çıktığımda yanımda olabilecek daha iyi bir şey daha vardı...

Fakat bu bazı şeylerin değiştirdiğini göstermiyor sadece yalıtıyoruz.

4 yorum:

  1. Bazen bundan başka bir şey yok sanırım, ayrıca yalıta yalıta bir bakmışsın değişmiş dicem ama gene de başa bir türlü dönüyor. Bir de kitabının adını çok merak ettim... Söylesen alsam sonra bir de bende okuyup bende bir an kendimi yalıtsam...

    YanıtlaSil
  2. İnan normal bir insanın sadece midesini kaldırabilecek bir kitap o yüzden hiç heveslenme =)

    YanıtlaSil
  3. Ama benim belki kaldırmaz aa merak ediyorum gittikçe haberin olsun zaten hayat yeteri kadar güzellikler yapıyorken bir de sen mide bulandırıcı de ben bütün umudumu yitiriyim. Gerçi umut bitse bile hep yeniden başlıyor içimde....

    YanıtlaSil
  4. şu senin kitabın adı ne benide huzura iter belki?

    YanıtlaSil