20 Mart 2010 Cumartesi

Dolu dolu olan boş bir gün daha

Hani insanlar günü dolu dolu geçirmek ister ve bunun için elinden geleni yapar ya tabi bu ya kimi zaman içindir ya da madem yataktan birileri beni bir sebeple kaldırdı devam etsin hayat çabasıdır. Açıkçası akıp giden zamanın farkın varmak bazen bir zulümdür. Bir saniye öncesinin bile düzelemiyeceğini bilmek ve onu değerlendirme telaşı hiçbirşeye benzemez kimi zaman.

Bugün şans eseri facebookta rastladığım bir söyleşi vardı caddebostan'da olucak. Bir farklılık yapıp gitmeliydim hem hava almak için bu sıcak günü değerlendirmek için güzel bir bahaneydi benim için, sabah kalkıp bir kaç kakaolu bisküvi ve vişne suyuyla sabah kahvaltısını geçiştirdim biraz uyku mahmurluğunu atmaya çalıştım ve sıra öğle yemeğindeydi beni tamamiyle açan bir aktivite oldu fazla vakit geçirmeden hazırlanmalıydım tabi bunun önceliği banyoya girmekti fazla zamanım yoktu evden bir acele çıktığımda saat 14:00'ı ve 15:00'da söyleşi başlıyacaktı hep yakın yerlere gittiğimden alışık değildim böyle zaman ayarlarına hemen yaklaşık 5dk'da taksim'deydim taksi sayesinde ve oradan bostancı dolmuşlarına atladım yanımda para veren adamı takip ettim ücret 6tl idi. Fazla geçmeden uzattım bende ücretimi bu arada yanıma aldığım laptop çantamda kitabımı eksik etmemiştim yol boyunca kitap okudum 15:20'de "Popüler Optimistin" söylediği üzere yolda gördüğüm migrosun orada indim adama söyleyip sonrasında "abi kusura bakma unuttum" vakası yaşamak istemiyordum. Hemen yakında ki bir dükkan'a gideceğim yeri sordum ilk sağ ve ilk sol dedi basitti hemen buldum yarım saat gecikmiştim.

Söyleşi bittiğinde tekrardan yola koyuldum nereden nasıl gideceğim hakkında en ufak bir fikrim bile yoktu tamamen sezilerime güvenerek yolculuk yapmışımdır her daim hemen gittiğim yere varmadan önce sokağın ucundan gördüğüm caddeye çıktım ve yakın bir ufukta otobüslerin geçtiği bir durak vardı oraya doğru yürüdüm biraz bekledikten sonra bostancı-kadıköy otobüsleri vardı ve mantıken bunlar sahile gidiyor olmalıydı. Sürekli doğru mu gidiyor adrenalini ile kadıköy sahile gelmiştim bile giderken hızlı ama dönerken keyifli olsun istedim yolculuk ve vapuru tercih ettim. Klasik bir çok kişi cam kenarını kapmıştı sevdiceğiyle sarmaş dolaş insanlar yine ben kendimi kitabıma verdim karaköye yaklaşmış olmalıydım kitabımı kapattım ve attım kendimi dışarı tam tahmin ettiğim gibiydi mis gibi deniz havasıyla biraz gittikten sonra yanaştı vapur istikamet belliydi istiklâl caddesi.

Adım attığım an tıklım tıklımdı biraz dinlenerek yürümeye başladım bir sürü insan görüyordum ama sanki bu sefer biraz boğucuydu taksim benim için kısa zamanda bir yere dalıp dinlenmeliydim hem de öyle de oldu. Girdiğim yerde ttnet wifi servisinden faydalanamıyordum nedense diğer yanımda ki masada laptop'unu açmış hanımefendi bana bağlanıp bağlanamadığımı sordu bende bağlanamadığımı söyledim. Sonrasında güzel bir sohbete tutuştuk o arada ve yardımlaşarak internet sorununu da hallettik.

Neyse şimdi laptop'umu kapatıp anneme söz verdiğim üzere ev'e gidip onun hazırladığı leziz akşam yemeğini yemeğe gitmeliyim herkese dolu dolu günler ama bu doluluğu yalnız başınıza doldurmak zorunda kalmadığınız, çünkü bir kez daha gördüm ki basit bir söyleşiye bile herkes sevdiği kişiyle gelmişti, dolu ama boş bir gün...

Devam...
Ev'e geldim sonunda yedim o güzel yemekleride, aktarmak istediğim küçük bir olay daha yaşadım. Oturduğum yerde internet sayesinde konuştuğum hanımefendinin konuşmam hoşuna gitmiş olucak ki ayrılırken facebooktan ekleyip ekliyemiyeceğimi sordu ben de laptop'u kapattığımdan kendi isimi soyisimimi vererek orada eklemesini sağladım. Hayat ilginç gerçekten bu aralar haftasonları oralarda olacağını söyledi bende zaten bunu rutin olarak tekrarladığımı söyliyerek iyi akşamlar dileyip evin yolunu tuttum.

4 yorum:

  1. Yalnız da olsa bence dolu dolu olmuş günün. Ne de güzel anlatmışsın, kendimi sokaklara atmak istedim.

    YanıtlaSil
  2. Saol, havada güzeldi bugün yarın daha sıcak olucak tahminlere göre sanırım senin içinde güzel bir gün olabilir yarın =)

    YanıtlaSil
  3. herkes kendi partneriyle gelmişti diyip üzülmüşsün ama sanki sende yeni bi arkadaşlıga yelken açmışsın;)

    YanıtlaSil
  4. Nerede bende o şans karamel 11 yaş büyük biri benden =)

    YanıtlaSil