28 Ocak 2010 Perşembe

Mecalim kalmadı

İştahsızım bu aralar karnım hiç acıkmıyor ama beşeri ihtiyaçlar zincirinden dolayı birşeyler geçirmek zorundayım boğazımdan istesem de istemesemde atıştırıyorum biraz zihnimin kabul edebildiği kadar. Bir de bu kış soğunda kalkıp işe gelmek yağlanan uzun saçlar yüzünden sürekli banyo yapma derdi. Klişeleşen hayat. Sıkıldım ben artık herşeyden yine boş bir rüya karşımda benim yapabildiğimse onu izlemek.

Zaman dolmuyor, hayat geçmiyor, ölüm kendini hissettirmiyor...

3 yorum:

  1. madem benimkilerden daha da küçük şeylerden mutlu olabiliyosun! nedir ozaman bu karamsarlık..ölümm sözü..

    YanıtlaSil
  2. burada anlatmayı düşünmediğim şeyler =)

    YanıtlaSil
  3. ne kadar cok yazsakda illakı ıcımızdekılerı saklıyoruz kıyamıyomuyuz ne yazmaya:)

    YanıtlaSil