7 Kasım 2009 Cumartesi

Nereden ne konuya

İçimde ki yazı ateşini anlatmam geçen yazıyla arada bir kaç saat geçmesine rağmen sürekli birşeyler yazmak istiyorum halen bitmiyor anlatıcaklarım bitmicek. Kitap yazmalıyım ama bu yalnızlığın kitabı olmamalı kurtuluşun kitabı olmalı, insanları ibreti alem bir öykü sunmak isterim.

Bilmiyorum neresinden başlasam haliyle ev de tıkılı kalınca sabah nescafe, öğleden sonra cappuccino, çay offf hem sıkıntıdan hem dinç kalmak için biraz da şu ev ortamının soğukluğunu kırmak için bünyeye gerekli sıcak sıvı sağlıyorum. Bir taraftan yeniden gitarımı çalmaya başladım öyle gaza gelmişimki seek & destroy'u çalarken penayı erittim, daha açıklayıcı söylemek gerekirse resmen soyuldu.

Manyak gibi en son aldığım mizah dergisinin sayfalarını tekrar tekrar çevirip bakıyorum acaba kaçırdığım birşey var mı, şöyle ince bir espiri çıkarabilir miyim içlerinden diye ne işe yarıyacaksa gündelik hayatı olmiyan bir insanın, temizlensem kendime, yakışıklı olsam kendime, stilimi değiştirsem kendime, kendime, kendime. Beni umursuyacak kimse yok ki.

Valla insan istiyor şöyle görsün biri ketumca değil ama aldığın yeni montun hayırlı olsun, sakalın yakışmış, t-shirt güzel. Bunlar insanları motive eden şeyler ama yine de bilmediğim ben inatla temiz bakımlı olmaya gayret gösteriyorum. Belki bir gün bu alışkanlıkları kazanmam gerektiğin de zorlanmıyayım diye. Aslında bir kısım insanlar birbirlerine böyle sahte iltifatlar ediyor gerçi ben bunu ayırt edemiyecek kadar aç olduğumdan farkediyemiyeceğimdir.

Ben ki egolarımı insanlar üzerine de tatmin etmiyen biri olsam da yine de bu bazı şeyleri duyma hissi bambaşka birşey, ne ego tatmini, ne ego zedeliyecek birşey. Bir ihtiyaç aslında bunlar da, sevmek, iltifat, sevilmek kimileri boğulmuştur doğruyu, sahteyi ayırt edemez. Kimisi de hasrettir gelmesi için elinden geleni yapar belki de.

5 yorum:

  1. bizleri umursayacak birilerini beklemek yerine aslında kendimizi umursamalıyız,bencillik bu noktada cok da abartı olmamakla bırlıkte ılac gıbıdır diye dusunuyorum.
    emin ol etrafında onlarca sahte yuz gormektense kendınle basbasa kalmak daha huzur verıcı olabılıyo...

    YanıtlaSil
  2. Ben biraz huzura doydum sanırım biraz cıvıltı arıyorum =)
    Ama yine de fazla değil dediğin gibi bazen kendinle ya da bir dostla baş başa kalmak daha huzur verici olabiliyor. Ya da şöyle güzelce ev de oturup yorgunluğunu atmak.

    YanıtlaSil
  3. kesinlikle insan dostlarada ihtiyaç duyuyo ve sıcacık bi kahveyle yapılan sohbet kdr guzelı yoktr elbette,sabretmelıyız az daha sabır =)

    YanıtlaSil
  4. ego değil ya..
    ihtiyaç..
    ama tabii, sahte orgazmlardansa, hiç olamamak daha iyi :Pp -nağğlakaysa...-

    YanıtlaSil