14 Ekim 2009 Çarşamba

Yaşam bana batıyor.

"Ölümden niye korkacağım ki? Ben varken o yoktur,o gelince de ben olmayacağım." Montaigne
Böyle güzel bir sözle giriş yapmak istedim. Tabi konuyla öyle bir yerden ilişkilendireceğim ki okuyan için örümceklenmiş kafaları açmaya birebir kafein tadında bir bağlantı olucak.

Yol da giderken, bir yerler de otururken, birşeyler alırken her daim insanlarla iletişim içerisindeyiz. Peki ya iletişim içerisindeyken, aslında olamadığımız gerçeğini düşünen birileri olmuştur elbet, olmadıysa da ben sizin yerinize düşündüm panik yok.

Şimdi yolumuzu kaybettiğimiz de gidip "selamün aleyküm amca, şu adrese nasıl gidebilirim?" şeklin de basit diyaloglara girebiliyoruz yabancı insanlarla. Evet insan, insana yabancı olur mu hiç? Hele ki İstanbul'da iseniz bindiğiniz taksici sizi x-ray cihazı gibi tarar. Hal böyle olunca insanlar hiç görmediği kişiler karşısın da çekingen davranır.

Bu çekingenlik kadın konusu olunca çok daha beter olur. O yol üzerinde adres sorduğumuz amcalara kesinlikle benzemez. Hiç çenesi durmayan adam bile yol da gidip bir kadınla diyaloğa girebilecek kadar cesaretli değildir. Düşünün ki ölüm'ü bile normal karşılayan bir insana yaşam da zor gelen bir olay.

Nalet olsun ki aynı mekan da oturduğunuz birini ya da sürekli uğradığınız bir yerde ki çalışanı beğenipte bir türlü onunla konuşamamak ne kadar lanet birşey şu yabancılık kavramı dedirtiyor. Dedirtmekle kalmıyor çaresizlik psikolojini hakkında doktora yapmanıza kadar giden bir serüven haline bile gelebilir. Her gün o insan ya da benzer insanlarla nasıl diyalog kurucağınız hakkında örnekler tasarlayabilirsiniz. Ama hiçbir zaman gerçek öyle değildir.

Oysa ki daha bir kaç dakika önce bindiğiniz taksici ile bile muhabbetin dibine vurmuşken, gidip bir kadınla tanışamamak kadar çağresizlik içinde bir duygu yok.

2 yorum:

  1. böyle şeyler aşılabilir. böyle şeyleri aşmak için filozof olmaya da gerek yok...
    sadece biraz pratik... :))
    ya da kadının doğasına alışmak mı denir buna, ne denir. bilemedim şimdi :D

    YanıtlaSil
  2. Belki bir sefer birşeyler olsa cesaret gelse ikincisi daha kolay olabilir. Dediğin gibi mevzu aşabilmekte.

    YanıtlaSil