30 Ekim 2009 Cuma

Uçurumdayım

Bu aralar üzerinde çalıştığım iş o kadar yoğunlaştı ve baskılı hale geldi ki kafayı sıyırmak üzereyim. Tatil günü bile rahat rahat düşünemez oldum. Sürekli sıkılıyorum, içimde hep kötü birşeyler olucakmış gibi bir sıkıntı var. Bunalıyorum gittikçe, anlatılamaz birşey bu.

Zaten hayatımın neresi doğruydu ki burası eğrildi diyeyim, ne olsa kötüleşiyor. Hayat gittikçe daha çekilmez hale geliyor. Bu dünya için fazla iyi olduğumu düşünüyorum ve birinin daha öyle. Sanırım biraz piç olmak lazım.

Artık hiçbirşey adam gibi neşelendirmiyor, insan büyüdükçe hayatın daha bok yönünü görüyor galiba bu yüzden. Halen beni benden alan tek şey müziğim, aklıma her headbanger's journay geldikçe, her heavy metal duydukça içim ürperiyor. O sololar beni benden alıyor başka bir boyuta geçiyorum sanki. Ama elbet o kulaklığı kulağından çıkartıyorsun ve yine o kötü dünya ile karşı karşıyasın.

Yurtdışında ki gibi istediğim şeyleri yapabilmek istiyorum ben de Türkiye'de ki imkansızlıklar ve insanların artık inançlarını kaybetmesi hiç birşey yapılamaz hale getiriyor. Niye bir metal belgeselini de bir Türk çıkarmasın?

1 yorum:

  1. artık kanaat getirmiş bulunmaktayım: "her şey kötü gidiyor" dedikçe daha da kötüleşiyor. ama düzeleceğini umunca bir süre sonra yoluna giriyor her şey.
    sen ne kadar "denedim, olmadı" desen de ben hala inanıyorum buna.bir gün her şey kesinlikle değişecek!ama sen de pes etme lütfen!

    YanıtlaSil