2 Ekim 2009 Cuma

Doğru!

Yazılarımı tenezzül edip çoğu kişi okumuyor biliyorum çünkü insanlar kendilerini eleştiremiyor ve eleştiriye gelemiyor. Böyle ala memleket varken kural yok, eğitim yok, hiçbirşey yok. Bir tek askerlik yan gelip yatma yeri değil o kadar. Peki bu insanlar nelerle uğraşır.

Basit Aşk, Sevgi, Dedikodu, Magazin, Eğlence mekanları, Moda
Ben buraya aktif olarak bu konuları yazsam şöyle her gün aktif olarak en az 1 tane şiir yayınlasam şuan seyirci patlaması yaşardım. Tabi amacım bu değil böyle olsaydı zaten şiir yazardım.

Toparlamak gerekirse biraz daha konuyu, insanlar neyin peşinden niye gittiğini bile bilmiyor. Aşk'tan bahsediyorlar ama ben etrafta aşık biri göremiyorum ki bence aşk'da yok sevgi vardır. Bugün seviyorum dediğiniz biriyle yarın ilişkiye girip ay sonunda da yollarını ayırmak. Bu mu bahsettiğini sevgi? Sonra da yapmacık bir şekil de yüzsüzce yazılan şiirler, sözler.
Bu toplumu bu yola iten ve halen itmeye devam eden medyamızın insanlara empoze ettiği bu yaşam ap açık orta da işte rezaletsiniz. Şöyle durup çekilip kendinize bakıcak haliniz bile yok.

Daha sonra tatminsiz dejenere bir toplum çıkıyor işte ortaya etrafımız da bir sürü örneği var bunun, kadın dırdırımı çekicem diyen, bu ay ki tatilimden zevk alamadım diyen, içtiği yediği şeylerden zevk alamayan ruhsuz, hissiz, kafasız bireyler.

İnsanlar sevgi kriterlerini ortaya koyup çoğu zaman diyorler, erkekler güvenebileceğim kadın yok, kadınlar güvenebileceğim erkek yok der. E tabi olamaz, çünkü yıllar yılı kanal(i)zasyonlar da sizlere bunları gösterdiler. Siz de onların dışarıdan janjanlı görünen ama içinde bir gıdım samimilik ve huzur olmayan o ortama kandınız. Sadece anlık zevkler peşinde koşup kendini alkol ve sex ile tatmin etmeye çalışan sahte bir dünya.

Eski insanlar, ah o eskiler niye mutlularmış, niye destanlar yazılmış, niye boşanma vakaları daha azmış? Çünkü hayat zincirini çok iyi bilen bütün dünya ülkelerinin imrendiği bir yapısı vardı. Onların hiç mi aklı mantığı yoktu, ülke de hiç mi kadın yoktu da tek bir kişi için canlarını bile vermeye hazırlardı. Şimdi o müthiş çağdaş avrupaya özendik ve,

Sonuç ne oldu? İki cinste artık tek birine bağlanmanın saçma olduğunu düşünmeye başladı. Bu ne getirdi bize? Güvensizlik. Sonrasın da yazılan gereksiz duygu sömürüleri, onu bile beceremiyorsunuz ya neyse.

5 yorum:

  1. Çok uzun yazıyorsun kardeşim o kadar yazıyı okumak işkence...

    Ama paragraf başlarını okumak yetiyor.


    Sana tavsiyem mesajlarını daha kısa tut ki mesajını almak isteyen okuyabilsin.

    Senin bir yazını okumak var birde anlamak ikisi de uzun iş :)

    YanıtlaSil
  2. Açıkçası ben yazılarını okuyorum 'filozof' neredeyse bütün güncellemelerini takip ediyorum.
    ama sanırım sana gelen yorumlara cevap yazmıyor olman şu blog dünyasında da olsa biraz mesafeli kılıyor seni (en azından benim hissiyatım bu oldu,yanlışsa kusuruma bakma)!
    şu anki toplumun geneli için söylediklerinin neredeyse hepsine katılıyorum. Ama emin ol ki hala istisnalar var,genele takılıp kendine işkence etme. Belki birşeyler anlarlar diye düşünüyor olabilirsin ama sadece seni yıpratıyor emin ol.Ama senin gücün anlatmaya yeterse ne ala!

    YanıtlaSil
  3. Ben rahatlamak için yazıyorum zaten bunları, en azından içim de kalmadı diyebiliyorum.

    YanıtlaSil
  4. aslında haklısın karamsarlıkları dışarı vurmak işe yarayabilir.ama gerçekten karamsarlıklardan kurtarır mı o konuda şüpheliyim.sende işe yarıyorsa,rahatlamana yardımı oluyorsa ozaman sorun yok.'en azından' larla yetiniyoruz zaten hepimiz değil mi?

    YanıtlaSil
  5. Benim amacım yetinmek değil, sahip olmak ve bunun için gerçek hayatta yapmaya kalkıştığım şeyler var ama olmuyor bazen hayat böyle isteyince.

    YanıtlaSil