14 Temmuz 2009 Salı

Kötü kader

Ne yapayım artık bende böyle işleri kadere paslamaya karar verdim. Bugün eğer metroya bir kaç dakika daha erken varmış olsam oturaklarda bağdaş kurmuş kitap okuyan o kızla %99 muhabbete girerdim. Hayatımda bir ilki gerçekleştirecek olmaktan bu kadar eminken metronun kapınan kapılarıyla onu farketmeden tam bende oturacaktımki metronun kapıları bir daha açıldı. İşte o an kötü kaderim bana bir kez daha kucağını açmış ben ise bunu farkedememiştim.

Nerden bilebilirdimki orda oturan birini görüp elinde kitap okuduğu ve bu sayede muhabbet kurabileceğim. Of hayat of bıktım senden!

1 yorum:

  1. Mert olm senin yerinde olsaydım bir sonra durakta inip karşı yöne giden metroya binip tekrar oraya geri dönerdim nasıl olsa işe geç kalmışsın :D

    YanıtlaSil