4 Temmuz 2009 Cumartesi

Her zamankinden...

Bir mekana gittiğinizde kişi tanıdıksa her zamankinden demek istemişimdir hep ama şuana kadar nasip olmadı böyle bir olay tabi bunu yazmak için açmadım bu başlığı hani blogu biraz daha günlük amaçlı kullanmak adına biraz can sıkıntısını gidermek için yazıyorum.

Her zamankinden dedim çünkü, her zamanki gibi bir cumartesi geçiriyorum gene beklenilen o günün gelmesi yani tatil olması münasebetiyle heyecanlanıp daha sonra dışarı çıkamadığın her dakika bunalıp bunun yanında dışarının sıcak olacağını düşünüp biraz daha geç saatlere kadar durup İstiklal hayali kurduktan sonra, uzamış sakallara yeni bir şekil kazandırıp İstiklal yolunu tutmak üzere hazırlandığında akşam yemeğinin hazır olduğunu öğrenip gene tek başıma bir yere çıkmak yerine evde oturmanın daha rahat olacağını düşündüm.

Bir türlü şu tek başına çıkma eylemini gerçekleştiremiyorum nedense, çıktığım zamanda cadde cadde, semt semt gezip tekrar boş boş insanların suratılarına bakarak geçiyorum. Çoğu tatil'in verdiği o huzur ile arkadaşlarıyla geçirdiği o eğlenceli zamanları konuşurken, kimilerinin bu ifade yüzünden okunuyor.

Traş olurken güzel olması için elimden gelen dikkati gösterdim. Kendimi seviyor, beğeniyor ve aşık biriydim. Lise son'a kadar, ondan sonra aslında sadece kendimin kendimi sevdiğimi gördüm daha sonra insanların beni sevmediği için sevilicek bir yanım olmadığını düşünmeye başladım. Kendime güvenim kayboldu. Sokakta o kadar sahte dolaşıyorum ki bazen bende bu sahteliğime kendimi kaptırıyorum. Sanki o an dünyanın merkezi benim cadde'de yürüyen en karizmatik şahsiyetim.

Başkalarını bilemem ama sanırım ben mutsuz, umutsuz olmayı bile beceremiyorum. Hiperaktif, sevimli bir şekilde bulunduğum ortamdaki insanlara olabildiğince yardım etmeye ve neşelendirmeye çalışıyorum ama içim bambaşka kimse bilmiyor yapamıyorum dışarı vuramıyorum o lanet duyguları içimde hapis kalıyor.

kafam iyice allak bullak oldu daha devam edesim yok iyi günler herkese.

4 yorum:

  1. o kötü hissetsen bile başkalarına gösterememe durumunu çok iyi bilirim, ama o konuda yapılabilicek bi şey yok, yapı meselesi en nihayetinde.. insanın kendisi için biraz yıpratıcı olsa da, sosyal hayat açısından kötü bi özellik olduğunu söyleyemiycem.. ben bunu söyleyince "nerenle okuyosun arkadaşım yok diyoruz burda günlerdir" diyebilirsin ama açıkçası bunun sürekli devam edicek bi durum olduğunu düşünmüyorum.. eninde sonunda arkadaşların olucak, sadece saçma bi dönem geçiriyosun bana kalırsa..

    YanıtlaSil
  2. 2 senedir devam eden saçma bir dönem olarak hatırlayabilirim şansım dönerse

    YanıtlaSil
  3. döner döner.. hatta bak insanlara anlatırken serçe parmağının ucunu gösterip 2 senecik devam etmiş saçma bi dönemdi diceksin..

    YanıtlaSil
  4. O zaman dönüp bu yazıları okuyup gülmek isterim hakikaten

    YanıtlaSil