17 Haziran 2009 Çarşamba

Bir halt yok

İçimden yazı yazmak geliyor ama ne yazıcağımı bilemiyorum bir kaç gündür, tırıvırı şeyler ekleyip duruyorum.

Bugün hatırlayacağınız üzere çarşamba günü yanı şuan ev'imden çalışıyorum. Gayet rahat ve güzel oluyormuş, sürekli annem gelip hizmet yapıyor. Kahvaltı, çay vs. ama tabi dışarıda çıkmadığım için hiçbir tespitim yok bugün

Akşamları dertleşicek adam bulduğum zaman sanki dertlerimle boğuyorum gibime geliyor hep konuştuğum insanları bezdirip kendimden soğutturmak en son istediğim şeydir bu yüzden dikkat etmeye çalışıyorum ama malum hep aynı konular arkadaş az, dost bir kişi.

Herkes şunu seviyorum, bunu seviyorum, aşkımla şöyle yaptık, şunla ilişkiye girdim gibi şeyler yazıyor. Hayatım boyunca ciddi düşündüğümden kimse bulamadım bundan sonrada varsın olmasın. Zaten şans yok bende, olsa elbet bir şekilde çıkardı biri karşıma.

İşleri bitirdikten sonra bir ara dışarı çıksam mı acaba diyorum ama tek başıma pek bir zevk almıyorum etraftan herkes yanında biriyle takılıyor zaten böyle boş boş onları izliyorsun.

Herkes herşeyi zamana bırakma taraftarı ben 1 sene herşeyi zamana bıraktım hiç bok olmuyor. Tecrübeyle sabit.

Hep kendime soruyorum, sorduğum kişilerde kendime sormamı söylüyor ama nedense ben kendimde yalnız kalmak için hiçbir suç bulamıyorum. Biliyorum çok irdeliyorum çok takıyorum ama olmadanda olmuyor.

Asosyallik güzel işti be ne arkadaş ne hayat hiçbirşeyi düşünmüyorsun hergün evde varsa yoksa gitar, pc sosyal olupta arkadaşlarının olmadığını görünce çok kötü oluyormuş.

Yalnızlık nedir bilirmisiniz? Telefona gelen her mesaj sesinde sevinçlenip, mesajı açtığında Turkcell olması ve gelen kutunda Turkcell'den başka kimsenin mesajının olmamasıdır yalnızlık.

5 yorum:

  1. çok fena bi durumdur yalnızlık..kendimden biliyorum.:\

    YanıtlaSil
  2. "Herkes herşeyi zamana bırakma taraftarı ben 1 sene herşeyi zamana bıraktım hiç bok olmuyor. Tecrübeyle sabit." :D:D

    Herşey için denemez ama bazı şeyler için geçerli bir çözüm zamana bırakmak. Genede kişi olmasını istedikleri için çabalamalı, öööyle koyvermekle olmaz tabii.

    YanıtlaSil
  3. Son yazdığın cümleye dehşetle katılıyorum bende bir zamanlar öyleydim ama şimdi mesaj atan atana..

    YanıtlaSil
  4. Arkadaş değil de duygusal anlamda "o mutluluk" u tadamamış biri olarak yalnızlığı iyi biliyorum. Ve bu bazen o kadar çekilmez boyutlara geliyor ki onca arkadaşın attığı "nasılsın?" gibi bir soruyu aylar sonra telefonun ücra köşelerinden bulup cevaplıyorum bazen.

    Zamana bırakmıştım ben de...
    Öyle dedin ya...
    Biri güzel bir şey söyleyebilir mi acaba?
    Hem bazen çabalasan da olmuyor, olmadı mı olmuyor...
    Napmalı bilemedim şimdi.

    YanıtlaSil
  5. Bende bilemiyorum bilsem zaten emin ol hiç durmadan yapmaya çalışırdım gereken şeyleri =)

    YanıtlaSil