14 Mayıs 2009 Perşembe

Yine gitarım ve ben


Bu aralar nedense etraftaki tespitlerim çok azaldı bir kaç haftadır baya uyku düzenim bozuldu. Sabah sersem gibi kalkıp iş'e gidince etraftaki kim bilir ne ilgi çekici olayları kaçırıyor. Mecbur daha bir günlük vari yazıp içimi dökmeyi tercih ediyorum bu aralar.
Dün akşam gene efkarlandım aldım elime gitarımı hızlı hızlı gördüğüm her şarkının tablarına bakarak çalmaya başladım haliyle tahmin edebileceğiniz gibi ellerim'i hissetmiyordum öyle pis basmışımki tellere tremolo kolunuda kullanınca akord'un içine ettiğimin farkına vardım ve akord edip yerine koydum.
Öyle mutluydum ki bütün hırsımı çıkardım gitarımdan o an için, ona konsantre olmak o tınıları içinden hissetmek süper bir duygu benim en iyi arkadaşım. Ama tabi Marshall 15w amfimi evde sadece distorsion çıkacak ilk volume'de açabiliyorum akşam çaldılığım için yoksa apartman'a konser verebilecek havaya sahip =D
Hayat böyle işte küçük şeyler bazen şu monoton yaşamı renklendirmeye yetiyor aslında ama küçük şeylerle mutlu olmayı öğrenmeliyiz. Gerçi mutlulukta geçici birşey 3 saat arkadaşlarınla makara yaptıktan sonra eve gelip olum canım sıkılıyo lan! dediğimide biliyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder