14 Mayıs 2009 Perşembe

Metroda çarpıldım bir siyahlıya

Bugün metroda aynı vagona binene kadar dikkat etmediğim beyaz gömlek, siyah yelek ve siyah pantolonlu, siyah babet ayakkabılı, işaret parmağında siyah yüzük bulunan, siyah gözlüklü, siyah çantalı, hafif makyajlı o akustik gitar taşıyan kız'a bir anda çarpıldım.
Metronun karanlık camlarının yansımasıyla suratının her bir inceliğini süzdüm, daha sonra mecidiyeköy'de yer bulup koltuğa oturdu ve çantasından uykusuz dergisini çıkardı şöyle bir terse kıvırdıktan sonra büyük bir heves ve bıyık altı gülümsemelerle okumaya devam etti bakımlı çok az uzun tırnakları ve elleri çok hoştu.
En çok hoşuma giden şeylerden bir taneside mizah anlayaşının olması, belki konuşabilseydim o kadar çok orta nokta bulucaktık ki birbirimizde, belki konuşabilseydik o kadar iyi anlaşıcaktık ki, belki konuşabilseydik...
O taksim'e devam ederken ben osmanbey'de inmek zorundaydım bazen koşar adımlarla bazende kafam bulanık şekilde yürümeye devam ettim. sanırım gene kafamı dağıtmaya ihtiyacım var biraz.

4 yorum:

  1. ahah bigün biride beni anlatsa böle denk gelsem ne gözel oldurdu

    YanıtlaSil
  2. Öyle bir züürt tesellisi geçmiyor değildi aklımdan bende yazarken

    YanıtlaSil
  3. missipipi belkio vuruldugu guzllerden bırıde sensındır.. hergun vuruluyor zıra ırılerıne..:D

    YanıtlaSil
  4. ben asösyelim lan evden çıkmıomki zuhah

    YanıtlaSil